The Marshall Tucker Band - Long Hard Ride (1976)

Southern Rock volgens het boekje. De productie klinkt lekker vol en alle traditionele instrumenten, zoals de banjo, komen voorbij. Lekker kort, maar krachtig plaatje. Een leuk album met lekker veel pit erin. Een toffe plaat voor liefhebbers van het genre.

Erg fijne plaat van MTB, waarbij gelijk keihard wordt gestart met een country-instrumental waar echt alles uit de kast wordt getrokken: gitaar, fiddle (Charlie Daniels), banjo (John McEuen) en zelfs een zweep. Erg vrolijk. Het titelnummer had geen betere naam kunnen hebben.

Tweede song Property Line is een southern rock-song met leadgitarist/composer Toy Caldwell op leadzang.

Pas op de ballad Am I the Kind of of Man horen we leadzanger Doug Gray voor het eerst op deze plaat. Mooie country-ballad met een muzikale rol voor pianist Paul Hornsby, fluitist Jerry Eubanks en de mandoline van (wederom) Jerry McEuen. Mooie gitaarsolo ook van Toy Caldwell.

Walking the Streets Alone is net als de voorgaande ballad typisch een MTB-song. Ze opereren zo handig op het randje van country en southern rock. Mooi steelgitaarspel van Toy hier. Hier wordt in het middenstuk de gitaarsolo afgewisseld door een saxsolo.

Mijn eigenlijke kennismaking middels een schoolvriend destijds. De andere lps kwamen er right away achteraan. Long Hard Ride was het nummer to listen. Geweldig zeg. Gedreven. Gitaren. Banjo. Fiddle. Zweepslagen. Hoeven getrappel lijkt het wel. Waan zeg. Korte lp wel. Te... zelfs ja. Want wat ik daar destijds hoorde mocht wel uren doorgaan. Staat met hun andere Capricorn lps nog geregeld op en tovert dan weer een big smile op mijn ouder wordend gezicht. Mijmerende over wat was en hoe mooi het was. Those were the days. Perfect album van deze Tuckers. Gitaarspel Toy fenomenaal. Zoals de hele band hecht speelde en live waan kon improviseren. Chapeau dus.