Wat een bedroevend gemiddelde. Dit is toch een van de recente albums die ik regelmatig blijf draaien. Mooi zweverig. Er zit niet echt veel lijn in, maar de sfeer maakt het zodanig dat die lijn ook niet zo vereist is. Er gebeurt gevoelsmatig weinig speciaals, maar toch is het allemaal geenszins conventioneel. Daar ligt voor mij ook de kracht; omdat allemaal het zo lichtvoetig is, kun je er een beetje bij wegdromen, terwijl het toch allemaal puntig en tegendraads genoeg is om niet voor easy listening door te hoeven gaan.
Zo'n zelfde gevoel krijg ik een beetje bij
Stenorette van Amp, hoewel die in wezen een behoorlijk andere sound heeft.