Message - Message (1975)

niels94 attendeerde (onder andere) mij op het bestaan van de band Message bij dit album. Heb daar toen even een nummertje beluisterd wat wel prettig in de oren klonk. Heb toen ook even op Amazon gekeken, maar de 1 cent-aanbiedingen vlogen me niet meteen om de oren, dus dat was weer even dat.

Bij een volgende sessie op Amazon werd echter de Krautrock: Original Album Series onder mijn aandacht gebracht. Nu bestel ik niet alleen cd's op Amazon, ik gebruik ook Google voor zoekmachine, e-mail en agenda en ik boek hotels via Booking.com, dus veel illusies over privacy en anonimiteit op Internet had ik sowieso niet meer. In dit geval werkten de digitale broodkruimels in elk geval, want in dit boxje zat onder meer deze cd van Message. Hij kreeg verder wat zuinige kritieken op Amazon omdat de inhoud van het boxje Krautrock met van alles te maken had behalve met krautrock, maar daar ik niet zo'n zuurkoolliefhebber ben, had ik daar op voorhand niet zo'n probleem mee. Dat ook La Düsseldorf (Cha Cha 2000!) in het boxje zat, was voldoende om tot aanschaf over te gaan.

Ook aanwezig: Parzival - Legend (mooie prog-folk), Gift - Gift (aardige deutschrock) en Asterix - Asterix (niet zo boeiende deutschrock). Al met al (op La Düsseldorf na) een setje albums dat dermate obscuur is, dat daarnaast het Esoteric-label tot een sellout-gebeuren verwordt.

En dit self-titled album van Message? Dat viel bij eerste luisterbeurt ook in de categorie aardige deutschrock. Wellicht minder dan dat andere album. Wel een prominente saxofoon... komende tijd maar eens kijken of de liedjes nog wat indalen.

Het derde album van deze Engelse-Duitse groep.
Net als Casartelli heb ik dit album via een boxsetje Krautrock gevonden.
Dit album zet een nieuwe koers in voor de band. De eerste twee albums waren redelijk stevig, dit album is wat anders. Er komt meer jazz en funk in, maar het heeft nog wel wat prog invloeden. Ik vind het wat minder dan de opvolger 'Synapse' , die plaat vond ik wat meer uitgebalanceerd. En die plaat had ook een mooie hoes, terwijl dat van deze plaat niet gezegd kan worden. Het lijken the Bee Gees wel.
De plaat begint wel sterk met de eerste twee nummers 'before the down' is een mooi prog nummer met veel wendingen en mellotron en ook 'thoughts' is een prima nummer.
Daarna wisselt het nogal, er komt een vrouwenkoortje bij en het niveau zakt wel. BIj het langste nummer 'Waters' herpakt de groep zich sterk. Hier hoor ik echo's van Gong en Van der Graaff Generator. Veel wendingen, prima sax en vooral gitarist Alan Murdoch laat horen een prima muzikant te zijn. Trouwens ook de zanger is goed op dreef, een beetje Peter Garbriel/Phil Collins achtig.
"Horrorscope' is een wat vreemd nummer, wel met humor maar moeilijk te plaatsen. Een beetje 'Gruppo Sportivo' achtig. Een vreemde eend in de bijt op dit album met ook nog bongo's aan het eind.
De laatste twee nummers zijn ook geen hoogtepunten, maar lang niet slecht. 'Back Home' een jazzy/funk nummer, heeft wel wat Sweet Smoke achtigs, maar ook wat Allman Brothers Band.
Met 'Train to nowhere' sluit het album. Ook een redelijk funky/jazzy nummer, maar ook hier niet echt overtuigend. Wel zitten er pittige en leuke passages bij.
Conclusie : leuk om 'Message' wat te ontdekken en juist in die Duitse underground scene van de jaren 70 wat te wroeten. Het is een leuk tijdsdocument, maar kan me ergens ook voorstellen dat dit niet tot grote successen leidde. Daarvoor mist het net iets. Zoals ik al schreef, de opvolger vind ik van hoger niveau.