Mssr Renard
Progrock in het straatje van moderne Eloy (ten tijde van Metromania) en Magnum.
Veel AOR-elementen en pompende baslijnen en recht-toe-recht-aan drums en wat licht gitaarwerk. Ook wat synths voor de sfeer. Maar productioneel te veel en vol en de zang is wat vlak. Compositorisch ook niet erg spannend. Het is allemaal nét even te vlak. Maar toch leuk om deze band te hebben gehoord. Ik ben wel benieuwd naar de jaren 70-platen van deze band.
World of Dreams is wel een synthpop-ballad die met gemak geskipt kan worden.