Terje Rypdal - After the Rain (1976)

Erg mooie sfeervolle plaat die inderdaad onder de jazz word geschaard maar daar moet men eigenlijk niet bang voor zijn. Dit album is een beetje afwijkend in de discografie van Rypdal omdat hij nagenoeg alles (op een klein beetje zang na) zelf doet. Blijkt hij ook nog eens verdienstelijk fluit en sopraansax te kunnen spelen en niet alleen maar meesterlijk gitaar. Hij is overigens een van de weinige gitaristen die je al gelijk na het horen van 1 toon kunt herkennen

Misschien mede daardoor, maar ook door de muziek op zich, moet ik aan een wat losser spelende, improviserende Mike Oldfield denken op dit album. Zeker de moeite waar voor mensen die Oldfield's muziek kunnen waarderen.

Zie dat ik nog steeds de enige ben die hier een bericht heeft geplaatst. Heb het album nu opstaan en naast de referentie aan Mike Oldfield moet ik ook denken aan een jazzy spelende David Gilmour. Ook niet zo gek want zo wel Gilmour als Rypdal spelen zelf bijna altijd op Fender Stratocaster gitaren.

Dit blijft toch echt wel een wonderschoon album en ik wou dat Rypdal nog weer eens een keer zo'n album ging maken.

Geen muziek voor een feestje maar muziek voor de erg late avond als je moeite hebt met in slaap komen. Erg traag en soft. Hedendaagse jazz.volgens discogs. Zal het niet snel opnieuw beluisteren, tenzij ik dus slaapproblemen krijg
3*

Terje Rypdal is een Noorse gitarist en componist die bekend staat om zijn innovatieve benadering van jazz en rock, gecombineerd met elementen van klassieke muziek en ambient. Zijn album After the Rain, uitgebracht in 1976, is een mooi voorbeeld van zijn vermogen om dromerige, atmosferische soundscapes te creëren die de luisteraar meenemen op een introspectieve reis. Dit album, een van zijn meest gewaardeerde werken, onderscheidt zich door zijn minimalistische benadering en de emotionele diepte die in elke compositie te vinden is.

After the Rain is een album dat genres overstijgt. Hoewel het vaak wordt gecategoriseerd als jazz, bevat het sterke invloeden van ambient, experimentele muziek, en zelfs klassieke elementen. De stijl is ingetogen en bijna filmisch, waarbij Rypdal de gitaar gebruikt als een instrument van pure expressie in plaats van technische virtuositeit. De nummers zijn meer gericht op sfeer en emotie dan op complexe melodieën of ritmes, waardoor het album een meditatief en introspectief karakter krijgt.

De productie van After the Rain is eenvoudig maar effectief. De opnames zijn kristalhelder en elke noot lijkt zorgvuldig geplaatst om maximale impact te hebben. De ruimte in de mix laat de klanken ademen, wat bijdraagt aan de etherische kwaliteit van het album. De instrumentatie is spaarzaam, met de gitaar van Rypdal in de hoofdrol, ondersteund door subtiele synthesizers en af en toe percussie. Dit minimalisme versterkt de emotionele lading van de muziek en maakt het mogelijk voor de luisteraar om volledig op te gaan in de sfeer die Rypdal creëert.

Autumn Breeze - Dit nummer opent het album en zet meteen de toon met een eenvoudige, melancholische melodie. De gitaarlijnen zijn zacht en ingetogen, wat perfect past bij de herfstige sfeer die de titel suggereert. Dit nummer roept beelden op van vallende bladeren en stille, bewolkte dagen.

Air - Dit is een van de meest atmosferische nummers op het album. Het speelt met texturen en geluiden om een gevoel van zwevende, luchtige ruimte te creëren. De gitaar is hier iets minder prominent, waardoor de nadruk meer ligt op de algehele sfeer en de subtiele nuances in de klank.

Now and Then - Een introspectief stuk dat de thema’s van tijd en herinnering lijkt te verkennen. De melodie is eenvoudig, maar doordrenkt met emotie. Rypdal’s gitaarspel is hier expressief en weemoedig, wat het nummer een bijna nostalgische kwaliteit geeft.

Wind - Dit nummer vangt de essentie van een zachte bries. De gitaarlijnen zijn vloeiend en zacht, met een serene schoonheid die het nummer bijzonder rustgevend maakt. Het gebruik van stilte en ruimte in dit nummer is indrukwekkend, wat bijdraagt aan het gevoel van kalmte.

After the Rain - Het titelnummer is misschien wel het hoogtepunt van het album. Het roept beelden op van een stille, natte ochtend na een regenbui, met zijn duidelijke gitaarlijnen en delicate synths. Het nummer heeft een diepe emotionele resonantie en vangt de kern van het thema van dit album van introspectie en reflectie.

Kjare Maren - Een korter nummer dat meer gericht is op melodie. Met een belangrijke rol voor de piano heeft het een delicate schoonheid en lijkt er een soort liefdesverklaring te zijn. De eenvoud van dit stuk maakt het bijzonder krachtig.

Little Bell - Dit nummer heeft een speelsere toon, met een lichte, bijna kinderlijke melodie. Het biedt een aangename afwisseling van de meer melancholische stukken op het album en voegt een vleugje onschuld en vreugde toe.

Vintage Year - Een complexer nummer dat verschillende emoties en stemmingen doorloopt. Het begint met een rustige melodie die langzaam opbouwt naar een meer intense climax, voordat het weer terugkeert naar zijn oorspronkelijke rust.

Multer - Dit nummer heeft een meer experimentele benadering, met onconventionele gitaartechnieken en onverwachte wendingen in de melodie. Het is een intrigerend stuk dat laat zien hoe Rypdal grenzen durft te verleggen.

Like a Child, Like a Song - Het afsluitende nummer keert terug naar eenvoud, met een zachte, kinderlijke melodie die perfect past bij de titel. Het is een rustgevende afsluiting van het album, vol met tedere emotie en een gevoel van vrede.

After the Rain is een prachtig voorbeeld van minimalistische expressie. Het is een album dat langzaam onder je huid kruipt, met zijn subtiele klanken en diepe emotionele resonantie. Rypdal’s vermogen om met weinig middelen zo’n impact te maken is indrukwekkend. Dit album is een must voor liefhebbers van ambient, jazz, en experimentele muziek, maar ook voor iedereen die op zoek is naar een muzikale ervaring die zowel rustgevend als diepgaand is. Het is perfect voor momenten van introspectie en contemplatie, en zal ongetwijfeld een positieve indruk achterlaten. Een album waarvan het kwartje nu pas echt valt.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl