Nena - Feuer und Flamme (1985)

Hier heb ik de LP nog van in de kast staan. Ik weet wel dat ik Haus der drei sonnen graag bij voorkeur hard draaide (en meezingen maar).
Toen vond ik dit een geweldig album, nu klinkt het gedateerd en eigenlijk helemaal niet meer zo leuk.

Alleen al omwille van een prachtsong zoals Irgendwie, Irgendwo, Irgendwann, zou ik deze CD al aanraden om te kopen, maar het album herbergt nog meer moois zoals de titeltrack; het lekker rockende Feuer Und Flamme, het o zo mooie Du Kennst die Liebe Nicht en Haus der Drei Sonnen.

Of het album gedateerd klinkt. Misschien. Maar ik moet zeggen dat ik het nog altijd met plezier opzet. In 2003 heeft Nena Kerner (nu solo, maar nog steeds opererende onder de bandnaam "Nena") een poging ondernomen om een aantal 'Nena-classics' in een nieuw jasje te stoken, maar dat dat volgens mij niet zo gelsaagd was, kan je lezen in de review van "Nena Featuring Nena Edition 2003".



Alleen al omwille van de aanwezigheid van bovenvermelde nummers, met "Irgendwie, Irgendwo, Irgendwann" als doorslaggevend argument, wil ik deze Nena-plaat met gemak een 3,5 geven.

Toch een vrij laag stemgemiddelde voor de derde plaat van deze legendarische Duitse popgroep. (gedateerd? nah und...?)

De band verliest op deze plaat wat van haar onschuld: andere producer, een meer volwassen geluid. Gebleven zijn de ietwat naïeve teksten, maar ook daar is de wonderlijke chemie tussen venijn en onbevangenheid van het eerste uur niet meer helemaal wat hij geweest is. Met dat al is de plaat net wat onevenwichtiger en daarmee ook over de gehele linie iets minder sterk dan de eerste twee platen.

Aan de positieve kant van de onevenwichtigheid staat echter een flink aantal zeer genietbare songs, waarbij in het bijzonder Haus der Drei Sonnen en Irgendwie Irgendwo Irgendwann moeiteloos het oudere werk evenaren (of zelfs overtreffen).

FEUER UND FLAMME
is een titel die de lading dekt.
Zeer bombastisch geproducet album.
In Duitstalig Europa was Nena ondertussen een mega-act,
maar in de Benelux deemsterde het succes zachtjes weg.

De eerste singel Irgendwie Irgendwo Irgendwann (b-kant is
een liveversie van Ganz Oben) haalt hier aanvankelijk nog wel de hitlijsten
(ook in de 2003 remake met gepaste gastvocaliste Kim Wilde).
Op CD duurt het nummer trouwens 2 minuten langer dan op vinyl ...

Feuer und Flamme (gekoppeld aan zijn Engelstalige versie)
is degelijke poprock, maar scoort op singel slechts in Duitstalig Europa.

Haus der Drei Sonnen / Ein Brief vraagt meer luistervaardigheid.
Ondanks de heldere productie en het mooie refrein geen hit.

Jung Wie Du / Das Alte Lied is een vierde, zeer catchy singel,
die de Europese live tour van Nena moest ondersteunen.

Du Kennst die Liebe Nicht (live-versie op de b-kant) is de vijfde singel.
Een terecht sterk nummer, maar niet meteen hitgevoelig genoeg.

Resten alleen nog de albumopener Utopia en Gestern Nacht
die zowel qua titel als qua opgefunkte synths wat doen denken aan Alphaville.
Es Wird Schon Weitergehn is een ondermaatse ballad.

De ballans is hier snel gemaakt: de vijf singels zijn de vijf beste nummers.

Alleen al vanwege Irgendwie, irgendwo, irgendwann vind ik dit een geslaagd album. De andere nummers vind ik minder, maar de afsluiter echt een geweldig nummer, vandaar toch drie sterren.
(de remaker met Kim Wilde had van mij echter niet gehoeven)

Ik ben al jaren op zoek naar de single edit van Irgendwie, Irgendwo, Irgendwann.

Ik krijg alleen maar die 7 minuten durende cd versie te pakken...met dat oneindige intro...niet verkeerd, maar geef mij maar the original.

Lang leve youtube.

Het verbaast me zeer dat dit album veel lager scoort hier dan hun eerste twee albums. Deze 3 doen toch niet veel voor elkaar onder, sterker nog: misschien vind ik deze wel het beste. Haus Der Drei Sonnen en Irgenwie, Irgendwo, Irgendwann zijn echt mooie nummers.

Ik ben even gaan kijken en heb gezien waar het aan ligt: vreemde lage stemmen. Bijvoorbeeld ene Joop Braakkots die op 21 september 2007 10 albums 0,5 ster gaf en dat was zijn totale bijdrage aan MM. Jammer he, dit soort mensen?

Die staat op de verzamelaar 'Einmal ist keinmal' (2006).
Noot voor puristen: wellicht ook op andere Nena verzamelaars, maar in ieder geval op deze.

Leuke plaat, maar niet zo bijzonder meer als de 1e 2.

Ein brief vind ik wel een heel mooi nummer.

Irgendwie, Irgendwo, Irgendwann is wel het prijsnummer, en dus een mooie afsluiter. Ik denk dat ik het hier bij hou qua Nena albums.

Om precies te zijn maakte Nena hierna als groep nog één album: Eisbrecher (1986).
De albums daarna zijn eigenlijk allemaal solo-platen van de zangeres.

Ik geloof in de heilige drievuldigheid als het om albums gaat.

Het eerste album, het frisse debuut, zorgt voor de doorbraak van een artiest.
Het tweede album moet bevestigen, maar zit in de slipstream van het succes.
Het derde album is vaak het album van de val, de artiest is over zijn hoogtepunt.

Daarna wordt vaak wat aangemodderd of de artiest probeert zichzelf opnieuw uit te vinden.
De allergrootsten slagen in dat laatste opzet en bouwen een grote carrière uit.

Hitparade-acts sterven meestal na drie albums een stille dood.
Niet erg, want het is met hen zoals met Nena: de moeite waard geweest.

Wel heb ik nog een leuk internationaal album liggen om te luisteren. Kant A in het Engels (met een verschrikkelijke remix van 99 red balloons erop) en Kant B in het Duits.

Leuk erbij voor de heb.

Nena niet in het Duits klinkt als idee al tamelijk verschrikkelijk...

En hoewel de remake van Irgendwie Irgendwo Irgendwann met Kim Wilde beide dames vast geen windeieren gelegd heeft, was dat toch ook een behoorlijke aanfluiting.

Heb net CD's van Nena op m'n iTunes gezet. Blijkt dat ik van dit album het merendeel van de nummers heb "geplukt" (8 op 10), net als van hun debuut.

Platgeproduced lees ik hier? Vind ik persoonlijk niet.
Het debuut klonkt weerbarstig fris..
? Leek me wel te veel afgeborsteld...
En deze Feuer und Flamme klinkt mij dan weer volwassener!

Gelukkig dat smaken verschillen ?

Blijkbaar, hier heeft de producer wel wat uurtjes in zetten. Hoe 80's wil je het hebben. Neem Gestern Nacht bv. Koortjes, digitaal, elektrische drumklappen, de scherpe riffs komen uit de synth en zelfs de Cretu hitmachine hoor je er in terug.

Had Nena in den beginne (paar jaar er voor dus) geen punk attitude? Niets meer van te merken.

Toch een halfje erbij... Er staan een paar zeer sfeervolle en uitstekende nummers op (Haus der Drei Sonnen, Irgendwie Irgendwo Irgendwann, Ein Brief en vooruit ook Das Alte Lied) die het gemiddelde flink omhoog trekken en ook met het titelnr is weinig mis. Dus dat halfje omhoog vind ik wel te verantwoorden.