Ron Sexsmith - Retriever (2004)

Sexsmith speelde "I know it well" bij R.A.M, afgelopen zondag.
Zat daarna de ganse week gebeiteld in mijn hoofd. Wat een gaaf lief liedje.
Deze artiest ga ik onthouden. Niet al te moeilijk gelukkig, met zo'n achternaam.

Noem me een tapdansende sentimentele dwaas - maar ik vermoed dat ik mijn nummer één van 2004 gevonden heb (er resten nog drie maanden, de nummer één vacature blijft dus nog even openstaan - The Arcade Fire staat al ongeduldig te bellen aan de voordeur )

Een intimistische luisterplaat is het geworden - zo ééntje die je kan beluisteren met de kamerlichten uitgeschakeld, en romantische (idiote? ) idealen ingeschakeld.

Draai Retriever in het gezelschap van anderen, de kans is reëel dat volgende conversatie plaats kan vinden:

"Heb je niets met meer pit ?"

Nu ja - naar mijn gevoel hoeft popmuziek niet altijd zinsverbijsterend te zijn. De normale dingen gebeuren ook frequenter dan de spectaculaire, niet?

Je zou zo kunnen stellen in een cynische bui: Ron Sexsmith heeft waarschijnlijk teveel tussen de madeliefjes gelegen in de zomer. Maar daarmee doe je onrecht aan de zwierigheid van z'n popliedjes.

Er staan hier met name twee liedjes ("From Now On", "Wishing Wells") die werkelijk enorm fris en goedgemutst in de oren klinken - waarschijnlijk gaan ze verloren in de oneindige stroom van nieuwe releases. Het zij zo - wat kan ik er aan verhelpen? Een "SRS"-actieteam oprichten ? (SRS = Steun Ron Sexsmith)

Het grote probleem van Sexsmith's platenwerk is, dat zijn cd's tijd nodig hebben - en dat kan wel wat problemen opleveren bij de potentiële luisteraar. Maar éénmaal de songs zich genesteld hebben in je linkerbovenkamer, zijn ze quasi niet meer weg te krijgen

Wat rest er mij nog te zeggen: dat de strijkersarrangement hier werkelijk gloedvol klinken. En pour la petite histoire (wie weet wint u er één of andere popquiz mee ): de drummer van Travis verleent zijn medewerking op een paar nummers.

Ha! Wilde je die cd van The Arcade Fire al aanraden, en nu kom ik toevallig deze cd tegen en het berichtje van jou over "Funeral"! Kijken of we elkaar nog van gedachten kunnen brengen qua favoriete cd van 2004

Intieme liedjes die een paar draaibeurten nodig hebben om tot volle bloei te komen.
Ron Sexsmith heeft zeker één van de mooiste cd's van dit jaar afgeleverd. Ed Harcourt speelt ook mee, evenals Neil Primrose (drummer van Travis).
Hou je ook van deze artiesten, net als ik, dan ga je vast ook van Sexsmith's album "Retriever" houden.

ik kende deze man nog niet, nog nooit van gehoord. ben nu naar het concert van hem aan het luisteren op fabchannel. wat een leuke en lieve liedjes zeg, niks aparts of speciaals (dat hoeft dus ook niet!!), echt goed gewoon!

zit erover te denken om deze aan te schaffen. is dit zo'n beetje zijn beste cd?

Inderdaad zijn beste cd en zover ik weet zijn meest gevarieerde. Sexsmith zelf liet weten pas met Retriever ontdekt te hebben hoe hij een nummer moet opleuken en afronden.

Zijn nieuwe cd is ook erg goed, maar op het eerste gehoor minder gevarieerd dan deze.

Wat treffend gezegd dit! Kan me er helemaal in vinden
Nu ik Time Being zo fantastisch vind, ga ik deze heel snel ook eens beluisteren. Genieten hoor, deze Ron Sexsmith.

Prachtige cd van een geweldig artiest, dit is naar mijn mening zijn beste.

Ik ken verder alleen zijn eerste CD. Op Retriever is hij echt enorm gegroeid en loopt gelukkig ook eens wat azijn te zeiken ( Imaginary Friends ). Geweldige catchy liedjes maken het album wat mij betreft af. Ik ga zeker nog andere CDs van deze meneer beluisteren.........

De opgaande lijn van Ron Sexsmith. Dit album bevatte al een aantal erg mooie songs, zoals Hard Bargain, Imaginary Freinds,For the Driver,Wishing Wells en Dandelion Wine. En het hieropvolgende album, en tot nu zijn laatste , Retriever uit 2006, is nog beter.

Sexsmith is een zanger van het soort die geen ronkende productie met koortjes en synthesizers nodig heeft. Hoe eenvoudiger de begeleiding hoe mooier zijn liedjes klinken. Ik hoop dat er nog veel mer vandt soort werk van hem op stapel staat

ik denk dat je in de war bent want het laaste album is Time Being.

Ja, bedankt voor je oplettendheid. Het is inderdaad Time Being dat ik nog een stukje sterker vind dan Retriever

Perfecte popliedjes!!

Als het lente wordt en de zomer nadert haal ik alle Ron Sexsmithcd's, ja allemaal, weer tevoorschijn. Die heerlijke stem en rustige, mooie melodieën geven mij het gevoel dat het leven toch heel mooi kan zijn. Retriever vind ik, persoonlijk zijn beste. Na Hard Bargain komt het fantastisch mooie Imaginary Friends. Na het ontroerend mooie For The Driver, het lekkere uptempo Wishing Wells. Dit album is zo top!!! Niet kenners van R.S., andere muziekliefhebbers. Als je van sfeer en kwaliteit houd is dit gewoon een "MUST" Na deze cd ga ik lekker luisteren zijn cd Cobblestone Runway met als hoogfepunt Gold In Them Hills, Wow!!! Ik ben nu al blij.

Ik heb weer eens zo'n Sexsmithavond en ik sta nog steeds achter mijn vorige reaktie. Ik heb ook zitten genieten van de reaktie van Zachary Glass van 11 oktober 2004. Wat ontzettend leuk geschreven en zó waar. Dit album is niet aan slijtage onderhevig. 5 jaar geleden kende ik MuMe niet eens, maar Ron Sexsmith al wel en het wordt onderhand tijd de MuMe'rs Ron ook maar eens gaan leren kennen. Je weet niet wat je mist. Perfectie in het kwadraat!!!

Als ik één album van Ron Sexsmith moet aanbevelen, dan zal het waarschijnlijk deze zijn.
Het is een zeer goed uigebalanceerde cd met, en dat is juist erg belangrijk, perfecte songs.
Het enige nadeel is dat het gewoonweg te goed, te gemakkelijk, klinkt. Spanning ontbreekt.
Maar luister goed, en verbaas je over de kwaliteit. 5 jaar na uitkomst is dit album een blijvertje....

knap plaatje!

Knap plaatje? Perfectie in het kwadraat!!!

Ik merk wel dat het een groeiplaat is en er derhalve steeds meer moois in ontdek, dus wellicht ga ik die perfectie ook horen, maar vooralsnog vind ik zijn titelloze debuut, Other Songs, Whereabouts en Exit Strategy of the Soul meer de perfectie benaderen...

Time Being en Cobblestone Runway met het schitterende Gold Them Hills, mogen er ook zijn. Maar ja ik ben ook een grote fan van deze man. Retriever blijft bij mij toch het meeste hangen. Maar eigenlijk is alles wat deze man doet is pure klasse.

volledig mee eens!

Ik heb toch een voorkeur voor Time Being. Vooral door nummers als Jazz at the bookstore, Hands of time, Snow Angel,Cold hearted wind. Het album Time Being is net even consistenter, gelijkmatiger van kwaliteit dus.

inmiddels Retriever nog iets meer gaan waarderen, vooral t/m Whishing Wells erg sterk: half puntje erbij

Het was weer eens zover. Toch Retriever van Ron weer eens opgezet. Wat is dit toch een tijdloos album, zonder de andere albums tekort te doen. Ik heb immers al zijn albums. Maar deze vind ik persoonlijk toch de meeste sfeer hebben. Ik kan het ook niet helpen. Ik ga vandaag (ik even de tijd) Time Being en Strategy Of The Soul ook nog maar eens draaien. Een dagje Ron Sexsmith, zullen we maar zeggen. Ik zag trouwens op zijn homepage, dat zijn nieuwe album al opgenomen is en klaar is om gemixt en gemasterd te worden en nog in 2010 uit gaat komen. Dat noem ik nog eens goed nieuws!!!

Dat wordt een mooi dagje Ad. Het weer past er ook wel goed bij.
Ron heeft toch een enigszins regenachtige stem. En dat is heel positief bedoeld.
Die nieuwe, ben ik ook heel benieuwd naar. Ik hoop dat hij het lekker simpel heeft gehouden, niet teveel toeters en bellen.

voorheen een handvol prachtsongs per album. deze is goed van begin tot eind. eindelijk volwassen!

achteloos weer eens opgezet en getroffen door de pracht; een klassieker in spe.