dutch2 schreef:
Muziek om op je blote stappers op mammoeten te jagen of een bloederig stamritueel te ondergaan. Muziek uit een voorhistorisch Europa
Trä is voor mij een nachtmerrie-achtige / sprookjes-achtige belevenis. Het begint allemaal op een donkere, koude avond, volle maan, ergens in Scandinavië. Twee dames waarschuwen me wat me te wachten staat de komende drie kwartier. En ja hoor, plotseling duiken er bebaarde houthakkers op die mij het donkere bos injagen. Ik ben hun prooi, en zij zitten me achterna met kettingzagen en oorlogstrommels. Na 4 minuten heb ik ze eindelijk afgeschud, maar de twee dames in het begin van het verhaal hadden me al gewaarschuwd voor een vreemde avond. Nog steeds ben ik prooi, maar nu van bloeddorstige wolven. Op een gegeven moment, later in het verhaal, krijg ik eindelijk weer wat adem als ik 'normale' mensen tegenkom bij een open plek in het donkere bos. Het feest [Pornopolka] barst los, waar een oer-Hollandse klompendans niks bij is vergeleken met dit spektakel. Helaas is dat van korte duur, ik was blijkbaar even ingedut, om zodoende hoop te putten een uitweg te vinden in dit enge sprookjesbos. Ik word geteisterd door waan-ideeën, enge bosgeluiden, heksengelach, en het is zo donker dat ik geen licht meer zie. Gelukkig hoor ik opeens vriendelijke klanken [Tappmarschen]. Is dat de uitgang? Ja, ik zie een lichtpuntje. Half marcherend, half huppelend, vol goede moed ga ik richting 'het licht'. Ik kom terecht in een zee van licht. Een sprookjes-achtige waterval, een helderblauw meertje, en in dat meertje zie ik de twee jongedames van het begin van het verhaal, die in werkelijkheid twee nimfen zijn. Hun gezang [Tina Vieri] verleidt mij, ik behoor hen toe, ik geef me over aan deze stoute droom. Ik word bestookt met liefkozingen. Opeens maken ze ruzie, en ik bedaar ze, waarna ze zonder verder gezeur en gekijf doorgaan mij te liefkozen. Ik laat me gaan, ik drijf op het meertje, ik vergeet alles om heen. Langzaamaan verdwijnt mijn lichaam en op het laatst mijn gezicht in het water, waarna ik wakker schrik terug in de realiteit.
Prachtig album. Traditionele klanken gepaard met hedendaagse rock- en pop-muziek. Destijds was dit album de doorbraak voor Hedningarna buiten Scandinavië. Ze stonden zelfs op Pinkpop weet ik me te herinneren. Het nummer Tina Vieri is op een redelijke manier gecovered door
Laïs.