Nicolas Makelberge - Dying in Africa (2006)

Een album dat klinkt als de sophistie-pop van Junior Boys met een flinke scheut jaren 80 synth-pop, maar dan wel zonder cheesy of campy te klinken. De ene melodie is nog catchier dan de ander en toch klinkt alles even beheerst en vakkundig, en dat weer zonder klinisch te worden. Dit alles wordt dan ook nog eens vergezeld door de zang van Nicolas, die op dit album veelal klinkt als Peter Gabriel in z'n beste dagen. Een van m'n meest fantastische ontdekkingen van de laatste pak hem beet 5 jaar. Tot nu toe 5*, maar kan nog groeien

Ja, dit album heeft wat. Aan de ene kant ben ik geneigd te zeggen dat het allemaal cheap-ass klink, maar wel verdraaid lekker cheap-ass dan. Ik denk dat ik het woord 'oprecht' nu in de mond moet nemen, want dat is het wel.

3,5*, kan meer.

Ja kijk nu 4,0*