Toumani Diabate - The Mandé Variations (2008)

'Spiritueel' karakteriseert hij zijn muziek zelf en dat dat kan ik van harte onderschrijven. Met deze CD is Toumani Diabate, 50e generatie vader op zoon koraspeler of zoiets onzinnigs, voor mij spiritueel tot nieuwe hoogte gestegen. Misschien niet zijn beste, maar als het gaat om sereniteit en puurheid, wel de meest extreme.

Mijn oordeel van 4.0* is met nadruk voorlopig, na nu voor de 3e keer luisteren.

Na zijn uitstap met het juist swingende 15 koppige Symmetric Orchestra, is hij op deze plaat weer helemaal solo en weer terug bij waar hij 20 jaar geleden begon. Dat levert een buitenaards aanvoelende muziekbeleving op. Ik zag het afgelopen vrijdag nog live en dan geloof je pas dat dit echt zo gespeeld kan worden door één persoon met 4 vingers op 21 snaren. Na 4 nummers wordt al weer het afscheid aangekondigd en je realiseert je dan dat je al meer dan een uur zit te luisteren.

Even los van de grond ben je met deze muziek.

Ik kan me goed vinden in het verhaal van sq. Prachtig gespeeld en de sfeer van dit album brengt je echt in een andere wereld. Het geluid van de Kora doet wel iets met me en ik kan me dan ook in de term spiritueel wel vinden. Heerlijk om af en toe op te zetten; je te verbazen over zijn Kora-spel en tegelijk tot rust te komen. Zoveel als Toumani's Diabate's Symmetric Orchestra zal ik dit album niet draaien.