Johnnie Johnson - Johnnie B. Bad (1991)

Chuck Berry's "Johnny B. Goode" begint met één van de beste gitaarriffs ooit in de rock and roll geschiedenis en als je deze song dan verder beluisterd net als ook andere Chuck Berry songs dan komt heel snel de vraag: "Wie is de phenomenale pianist op de achtergrond, Who is that Cat?" Here's that Cat: the Cat is Johnnie Johnson.

Johnnie Johnson (8 juli 1924 – 13 april 2005 te Saint-Louis in de VS) was een amerikaanse bluespianist. Zijn piano style is een kombinatie van boogie woogie, swing, jazz, blues en gospel.

Johnnie ontmoette Chuck Berry voor het eerst in 1952. In december dat jaar belde Johnnie Chuck op en vroeg hem om in zijn band te komen spelen omdat Johnnie's vaste gitarist ziek was. Mede door de invloed van Chuck werd de naam al snel veranderd in The Chuck Berry Combo, met de volgende leden:

Johnnie Johnson (piano)
Chuck Berry (gitaar, vocals)
Ebbie Hardy (drums) en
Willie Dixon (contrabas)

Op 21 mei 1955 namen ze "Maybellene" in Chicago op. Het werd hun eerste grote hit, mede door het pianospel van Johnnie Johnson.

Chuck zorgde voor de teksten en Johnnie zorgde voor de muziek. Er is onder kenners veel gesproken over de kwaliteiten van Chuck Berry, maar velen vinden dat het eigenlijk Johnnie Johnson was die de hits maakte. Het talent van Chuck was er voor te zorgen dat het commercieel een succes werd. Johnnie componeerde de muziek van de platen en Chuck zette het pianospel om in gitaarmuziek. Chuck zorgde bovendien voor de schitterende teksten. Maar Chuck Berry liet alle songs op zijn naam registreren, Johnnie heeft voor zijn bijdrage nooit credits kunnen krijgen. Niet echt gentleman-like zou ik maar nog even netjes zeggen.

Het hele gitaarspel van Chuck Berry is beïnvloed door Johnnie Johnson. Door de piano-akkoorden over te nemen hadden de Chuck Berry-nummers niet de standaard A-D-E-akkoorden, maar Bes, Es en F. De songs van Chuck Berry hebben de traditionele bluesmaatvoering, namelijk 12 maten, ook wel bluesschema genoemd. Latere platen van Chuck Berry zonder Johnny Johnson hebben nooit meer de kwaliteit als samen met hem kunnen bereiken.

Keith Richards leerde Johnnie Johnson tijdens de opnames voor Chuck-Berry-Film en album "Hail" Hail! Rock'n'Roll" kennen en waarderen. Keith was enthousiast over de vloeiende stijl van deze piano virtuoos en deed dan ook spontaan mee in de sessies voor dit Johnnie Johnsons solo album en speelde in songs als "Tanqueray" en "Key To The Highway" de geweldigste en grimmigste riffs sinds jaren. Maar ook Eric Clapton deed mee net als Steve Jordan, Bernard Fowler, Joey Spampinato en Bernie Worrell. Een fris en krachtiges Rock 'n' Roll- en Blues album was het resultaat. Het is duidelijk te horen dat de muzikanten behoorlijk veel plezier en lol tijdens de opname voor deze prachtige Blues en Rock plaat gehad hebben.

Track 1 en 4 is geproduceerd door Keith Richards, de rest door Terry Adams. Keith sings lead vocal op "Key To The Highway".

Terecht aandacht voor een ' te bescheiden gigant ' uit de rockhistorie. Ik deel Harald's bewondering voor deze formidabele en invloedrijke pianist . Een prima verhaal ! Daarom spijt het mij des temeer dat ik het niet helemaal met mijn gewaardeerde bluesbrother eens ben over de muzikale verrichtingen op ' Johnny B. Bad ' .
Ondanks de keur aan muzikale grootheden die hun medewerking aan deze plaat verleenden , vind ik dat alles mij net iets teveel doet denken aan een verplichte bluessessie . Ik vind deze plaat wel aanmerkelijk beter dan zijn opvolger ' Johnny Be Back ' uit 1995 .
Johnny B. Bad is daarentegen een m.i. redelijk geslaagde bluesplaat met soms aanstekelijk werkende piano of gitaar solo's , maar meer dan dat hoor ik er helaas niet vanaf. Neem het me a.u.b.niet al te kwalijk , Harald.

Het is mij inmiddels duidelijk geworden dat Harald via MM niet meer op mijn stukje kan reageren.
Ik betreur de gang van zaken.