Art Ensemble of Chicago - Urban Bushmen (1982)

jekels, wat is dit een lekker plaatje zeg.

Dit album is live opgenomen in Munich. Het werd in 1978 opgenomen. Voor de mensen die willen beginnen met Art Ensemble of Chicago. Raad ik deze niet aan.
Voor de "Kenners": Dit is een samenspel tussen "jazz" en Freejazz met sound sculpturen van New orleans Hardbop. Met invloeden vanuit de moderne klassieke stroming: Minimalisme, denk maar aan Drumming .
De nummers kunnen samengevat worden als een Bipolaire melodieën. Van een soort te vrolijke stemming, schiet men direct naar melacholische melodieeën. en dit gaat visa versa.

Urban magic, is een prachtige freejazz samenspel tussen de bandleden. Het knappe is, dat ze blijven spelen op de jazz grenzen, tussen gewone jazz en freejazz. Soms lijkt er jazz om te slaan in freejazz, maar dit gaat ook andersom. Pure Freejazz, slaat zijn eigen weg terug naar gewone Jazz.

Theme for Sco is een huwelijk tussen funk, reagge en freejazz. Onmogelijk om hierbij stil te blijven zitten. na een minuut of 6 onstaat een waar jazz feest. Wat wordt geopend met een korte drum solo/introductie. Er ontstaat een freejazz stuk, waar ik alleen U tegen kan zeggen.


4.5* met een dikke griffel

PS
Ik zelf heb ook nog een 2e cd, die begint met New York is Full of lonely people. Zijn er meerdere uitgave's van dit live optreden? zo, nee zal ik dan
de nummers hier toevoegen of er een nieuwe toevoeging van maken?

Wtf? "Ancestral meditation" klinkt als een mix tussen La Monte Young en Bernhard Günter: een eeuwige drone op 1% volume. Aangezien dit een live-opname is verbaas ik me nogal over het publiek, dat werkelijk nergens te horen is tijdens deze 7 minuten van nagenoeg pure stilte.

Met: Lester Bowie (trumpet, bass drum, horn, vocals), Joseph Jarman (saxophones, vocals, clarinet, flute, congas), Roscoe Mitchell (saxophones, flute, vocals, congas), Malachi Favors (bass, percussion, melodica, vocals), Famadou Don Moye (drums, percussion)

Ik moet altijd even in de stemming zijn voor deze heren, maar als de omstandigheden goed zijn kan ik toch uitermate van ze genieten. Want wat is dit een speciaal plaatje: van Afrikaanse volksmuziek tot bijna Europees modern klassiek, de blues, gospel, freejazz en bop.... Werkelijk alles komt hier voorbij. Het meest interessant zijn de details. Nou is luisteren naar freejazz zonder volledige aandacht sowieso een opgave, maar bij het AEOC zou ik het echt willen afraden. Want je mist elke seconde wel iets: een fluit hier, een basstrijk daar, wat gongs, percussie en nog veel meer taferelen. Een plaat van het AEOC klinkt vaak zoals apenkooien bij gym vroeger voelde: alles mag uit de kast en vooral een gigantisch vooral voor vrijheid.

De plaat wordt ingeleid door Afrikaanse ritmes en klanken. Zonder verdere vermenging met westerse muziek maar puur alleen dat. Vervolgens worden er steeds meer dingen aan toegevoegd waardoor de muziek steeds meer in de richting van freejazz en avant-garde wordt getrokken. Toch ken ik niets dat klinkt als dit. Bij frasen lijkt de muziek volledig uitgeschreven, andere momenten lijkt er vooral sprake van collectieve improvisatie. De contrasten zijn fascinerend: een hoge klarinet tegenover een zware bassaxofoon bijvoorbeeld. Het geeft een heel rijk klankenpallet.

Net zo mooi zijn alle conversaties waar je getuige van bent. Met name Malachi Favors met de strijkstok neemt daar een glansrol in. Hoe hij uiterst subtiel Bowie, Jarman en Mitchell weet te begeleiden: bijna op telepathische wijze. Echt fascinerend!

Wat een belevenis moeten dit soort live voorstellingen zijn geweest. Deze sound en bedenk daarbij dat de heren altijd volledig uitgedost als Afrikaanse rituele dansers het podium betraden. Het moet magisch geweest zijn. Ik heb de originele uitgave uit 1980. In tegenstelling tot de origineel Blue Note persingen zijn die gelukkig geen fluit waard. Ik kocht de mijne voor 15 euro in puntgave conditie. Het geluid is adembenemend. Dat kon je natuurlijk wel aan de heren van ECM overlaten. Toch ben ik alsnog aangenaam verast: dit klinkt haast als een hedendaagse audiofiele uitgave. En dan komen al die details nog veel beter tot hun recht.