Steve Winwood - Nine Lives (2008)

Aha, goede oude Steve Winwood, dàt we dààr nog mogen van horen, ik had niet veel nieuws meer verwacht, ben wel nieuwsgierig!

Hm...Stevie is toch nooit echt weg geweest. In februari dit jaar nog een onzettend goede optreden met Eric Clapton in de MSG in New York gehad, het was meer of min een klein Blind Faith reunie.
Helaas moeten we op Nine Lives, een mixture van soul, rock, blues en world ,nog een beetje wachten. Officiele release is op 29 april.

Zijn laatste album dateert alweer van 2003, dus hij mocht wel weer eens met een album komen. Ben benieuwd of mijn jeugdheld weer met net zo'n mooi album komt als het vorige. (eigenlijk twijfel ik daar niet aan)

Ben even wezen buurten op de site van Winwood en ik moet zeggen dat het nummer Dirty City, dat daar te beluisteren is, weer lekker klinkt. Dat beloofd dus veel goeds.

Zag ook de setlist van wat Winwood en Clapton op de avonden in MSG hebben gespeeld, ik zou zeggen, dat album kan zo worden uitgebracht.

Ik hoop dat er nog een DVD van het MSG konzert in de handel komt maar op de DVD Crossroads (Guitar Festival july 28, 2007, Chicago) staan er een aantal songs die die twee heren samen deden. Bijvoorbeeld Presence Of The Lord, Can't Find My Way Home of Had To Cry Today.

Een van mijn helden uit de oertijd. Ik heb hoge verwachtingen.

Ik verwacht ook nog wat van deze klassebak!

Ik zie net dat de CD ook verkrijgbaar is met een bonus DVD. Hier op te vinden:
1. Exclusive in the studio performances
2. Interview
3. Dirty City - Music Video
Voor de liefhebber denk ik dan maar.

Drie stemmen reeds, nog voordat de cd is uitgebracht?
Ik ben de cd nu aan het beluisteren. De eerste indruk: aardig, maar niet geniaal.

Dirty City net gehoord, klinkt weer als vanouds. De single is wel veel korter dan dat hier siaat, 4.01 vs 7.44 min. op de cd.

Het MSG concert heb ik gedownload van internet, veel oude nummers van Clapton, Blind Faith, Cream, Hendrix, Traffic en Derek & The Domino's.

Setlist Madison Square Garden 2e Concert 26-2-08:

1 - Had to cry today
2 - Low down
3 - Forever man
4 - Them changes
5 - Sleeping in the ground
6 - Presence of the lord
7 - Glad
8 - Well alright
9 - Double trouble
10 - Pearly queen
11 - Tell the truth
12 - No face no name no number
13 - After midnight
14 - Split decision
15 - Rambling on my mind
16 - Georgia on my mind
17 - Little wing
18 - Voodoo chile
19 - Can't find my way home
20 - Cocaine
21 - Dear mr. fantasy

Knap van Winwood om weer de inspiratie te vinden om zo'n prachtige cd te maken. Klassiek, soul, rock, blues, world music, noem het op, hij haalt werkelijk alles uit de kast. Soms klinkt het heel eigentijds, dan weer heerlijk ouderwets, maar het is altijd van hoog niveau.

Eindelijk weer een nieuwe Winwood! Ik heb de plaat pas een paar keer beluisterd maar dit smaakt naar meer! Niet vernieuwend maar dat is in dit geval absoluut geen probleem.
Het valt me trouwens op dat Winwood of Traffic NOOIT genoemd wordt in lijstjes met favoriete platen of artiesten! Terwijl hij zo'n belangrijke plaats innam (en neemt!) in de popmuziek. En hij EEN van de mooiste stemmen aller tijden heeft. Hoe zou dat toch komen?

Ik heb deze nieuwe nog niet gehoord, helaas, maar wat je daar zegt over LIJSTJES klopt toch wel, denk ik, Winwood's naam wordt zelden genoemd, terwijl hij in het verleden toch echt wel straffe dingen gedaan heeft, met zijn bands en solo.

Ik heb ze gisteren in handen gehad, zowel de normale als de super-deluxe-versie mèt een dvd(tje, maar de prijs was belachelijk hoog, rond de 20 €, dus dat wordt een klein jaartje wachten op de afprijsbak...

zegt vader abraham stop eens met ouwehoeren, jij vult alleen maar vakjes maar we weten nooit wat je ervan vindt altijd maar jezelfde gemekker, van ach ja die moet ik meer beluisteren, man toch zo zagen .

ik heb hem wel gekocht en na 4 luisterbeurten valt de nieuwe winwood geweldig mee, maar een arc of a diver is het wel niet.

@Father McKenzie: www.music-wow.com nog niet ontdekt?? Volgens mij de laagste prijzen die je kan vinden op het internet en free delivery

Steve Winwood - Nine Lives €8.39
Steve Winwood - Nine Lives ( CD+DVD ) €10.49

En dat ik u niet meer hoor klagen hé

Raging Sea (sterke bassline) en Dirty City (met Eric Clapton) zijn wel erg sterke nummers. I'm Not Drowning is een bluesnummer met een zeer simpele maar pakkende gitaarloop.

Fly is een echt zondagochtend jazznummer (Kenny G?) en Secrets valt weer terug naar het oude Traffic, met de bekende Traffic fluit, idem als At Times We Do Forget weer terugvalt naar Back in The High Life, maar ook weer met de bekende fluit. Other Shore is weer een langzame ballad. Een zeer mooie en gevarieerde plaat. Voor mij wordt dit de plaat van het jaar.

"Nine Lives" is wel een zeer toepasselijke titel voor dit album van Steve Winwood. Ik dacht bijna dat hij van de aardbodem was verdwenen.

@beaster1256: Ik kan er niets van zeggen als ik hem niet gehoord heb, en het is er niet van gekomen om hem in de shop te beluisteren. Blinde aankopen doe ik niet meer, die kunnen soms nogal tegenvallen...

@ jovad : da's inderdaad héél goedkoop!

Als Steve Winwood negen levens heeft zal hij inmiddels wel vet over de helft heen zijn.

Hij heeft een fraai album afgeleverd. Fraai in de zin van prachtig geluid, muzikale perfectie en goede zang met zijn karakteristieke stem. Ik heb de luxe versie met een leuke DVD waarin beelden uit de studio te zien zijn en Steve in zijn rural habitat met hondje rondwandelt, al vertellend over wat er zoal te beleven valt in England's green and pleasant land. Leuk dat er fragmenten van de goede oude tijd tussen zitten. Eric Clapton komt ook even in beeld.

Alleen, het album is te saai voor mij. Het kabbelt een beetje door en de R van ruw is uit de rock gehaald. Wat overblijft is o(c)k, maar meer niet helaas. Ik doe het verder wel met mijn oudjes van Blind Faith .

3,5*

Inderdaad een fraai album. Helaas komt het album nergens echt op gang. Dirty City gaat dan nog maar de rest is min of meer saai te noemen (dat ik dat ooit nog eens over muziek van Winwood zou zeggen...). Jammer, ik had er meer van verwacht. Ik grijp ook maar terug naar zijn oudere werk, daar valt nog volop en jaren van te genieten.

Wat mij betreft kabbelt het album iets te rustigjes aan, zonder ergen op gang te komen. Goed er staan enkele behoorlijke nummers op (vooral Fly mag er wezen), maar van Dirty City had ik toch wat meer verwacht; single én met Clapton, maar terugdenken aan oude tijden doet het niet. Leuk om zo nu en dan onder relaxte omstandigheden op de achtergrond aan te hebben, maar meer ook niet.

Krappe voldoende: 2,5*

Ik heb deze een aantal keren gedraaid, maar er is geen een bij nummer dat echt blijft hangen. 'Back in the high life' is voor mij nog steeds zijn beste schijf gevolgd door 'The arc of a diver'.

Aardige CD. De meeste nummers beginnen wel veelbelovend, maar kabbelen daarna maar wat voort rond hetzelfde themaatje. Het is allemaal wel muzikaal verantwoord en mooi geproduceerd, maar het beklijft niet. 3*

Toch wel een tegenvaller.

Ik had verwacht dat Steve nog een keertje wilde laten horen dat hij het nog steeds kan, maar die indruk geeft hij me niet.

Elk nummer is eentonig, en duurt dan ook nog te lang. 'Dirty City' met Clapton gaat dan nog, maar dat is ook geen echt bijzonder nummer.

De productie is slap en futloos. Zoals She-plays al zei: de R van ruw is uit rock gehaald. Winwood heeft die vervangen voor de R van rustig. Allemaal erg netjes, Steve Winwood bewijst hier dat je ook té veilige muziek kunt maken.

Raging Sea? Dit is stilstaand water...

Redelijk album maar niet opzienbarend. Steve Winwood is nog steeds erg goed bij stem, muzikaal zit het goed in elkaar en het album is fraai geproduceerd maar de nummers zijn vaak te langdradig en kabbelen voort zonder bij te blijven. Wel een relaxt album, goed op op een late avond te draaien maar niet meer.

Ben het grotendeels wel eens met LucM, muzikaal goed, fraai geluid en prima bij stem. T.a.v. het kabbelen heb ik wat minder problemen, geen klassiekers als While You See a Chance, maar als geheel een degelijke onderhoudende plaat en dat is ook wel eens lekker om naar te luisteren.

Opnieuw een zeer grote teleurstelling, dit album. Nietszeggende, saaie, eentonige songs. Gelukkig hebben we nog zijn oudere werk .

Waar blijft nieuw werk van deze maestro?

Tegenvaller? Welnee, ik vind dit best een behoorlijke plaat, net als de voorganger About time. Het hangt er misschien ook een beetje vanaf hoe je verwachtingen vooraf zijn. Deze twee albums kwamen na het ronduit teleurstellende Junction Seven en ik was allang blij dat Steve het juiste spoor weer had gevonden.

Ik weet niet of je van iemand in de nadagen van zijn carrière mag verwachten dat hij werk aflevert dat zijn top-albums benadert. Dat gezegd hebbende, vind ik dat Arc of a diver in zijn oeuvre altijd een beetje overschat is. Tuurlijk, de composities op dat album zijn beter dan op deze plaat, maar ik vind de poroductie en uitvoering van Arc altijd een beetje stijfjes klinken. Vrijwel alles is op de synthesizer gecomponeerd en uitgevoerd en daardoor hangt er een wat matte sfeer over dat album.

Daar is hier geen sprake van. Er wordt losjes en luchtig gemusiceerd, en het is organisch opgenomen met een echte band, waardoor het meer sprankelt. Hooguit kun je zeggen dat een zekere mate van saaiheid in de hand wordt gewerkt doordat veel nummers (te) lang duren. Maar dat jam-achtige karakter hadden de platen van Traffic natuurlijk ook al, dat vind ik hier geen minpunt.

Aangenaam voortkabbelend plaatje, kortom, en dat bedoel ik niet negatief. Op basis van die Madison Square-dubbelaar met Clapton denk ik dat Winwood nog wel iets van het oude vuur in zich heeft. Dus nieuw plaatwerk is welkom, maar of het een topper wordt? Hij is op deze plaat (2008) nog goed bij stem, maar we zijn inmiddels 15 jaar verder...

Allemaal waar, maar van iemand als Winwood, toch het wonderkind van de popmuziek van de jaren zeventig en tachtig, verwacht je een bepaald niveau. Alleen muziek uitbrengen is niet voldoende, het moet ook voldoen aan een bepaalde standaard. De songs hier zijn ondanks zijn nog altijd uitmuntende stem ronduit saai, blijven niet hangen, gaan nergens heen. Dan is het onvoldoende in mijn ogen. Of worden we kritiekloos omdat het zon held is?

Ik sta tussen gaucho en Leonidas55 in. Kwaliteit is er zeker door de uitstekende zang, de begeleiding en prima productie maar de songs zelf zijn vaak te langdradig en blijven niet genoeg hangen. Het kabbelt inderdaad op een aangename manier voort maar meer ook niet.
De songs van Traffic en een soloalbum als Arc of a Diver brachten toch wat meer spanning en de composities waren inventiever.