Aiko Kayo - Pop (2007)

Erg schattig dit, en los van wat al te zeurderige trackjes (Katagoshi No Koi Wo Tsunai De - wat een sneu arrangementje) past dit perfect in het straatje van de leukere Jpoppers van de 00's. Wat Jpop anno nu betreft kunnen we het hele gebeuren eigenlijk in drieën delen (puur over de pop gesproken); allereerst de door Amerikaanse R&B geïnspireerde urban-kant (Koda Kumi voorop; Namie Amuro; Miliyah Kato) waar ik he-le-maal niets mee kan, daarnaast de stuiterende en ronkende technopop (Perfume; Meg; zelfs Ayumi Hamasaki doet een poging op haar laatste) die ik wel erg leuk vind, en natuurlijk de frisse (doch meest traditionele, want voortbordurend op 90's - hitomi, oude Ayumi) eclectopop die laveert tussen slepende ballades, hyperactieve rocksongs en stuiterende danstunes (Shoko Nakagawa; Aya Hirano; oudgedienden als hitomi) die ik zelf bijzonder tof vind. Aiko Kayo is wat dat betreft een mooie middenmoter in die laatste categorie. Pop stuitert (braafjes) heen en weer tussen uitstekende ballades, niet zo heel puntige maar wel prettige rocksongs, en iets te weinig stuiterende danstunes, maar is verder zeker niet vervelend. Als je de zwakkere tracks gewoon even skipt is hier best wat plezier aan te beleven. 3,5*