Don Cherry - Brown Rice (1975)

Helemaal te gek.
Waanzinnige experimentele jazz.
Om stoned te worden zonder drugs.

Heel vreemd! Ik dacht dat ik Ed Blackwell (die kleine roffeltjes) hoorde drummen en Cecil McBee hoorde bassen (met zo'n diep, "elastieken" basgeluid). Dat blijkt dus Billy Higgins en Charlie Haden te zijn. Die leveren opmerkelijke prestaties hier.

Verder aangevuld door Frank Lowe die wat op zijn tenor toetert, Don Cherry die zingt en (prachtige!) psychedelische trompetstukjes blaast en daarnaast nog allerlei gastartiesten. Perfect gebalanceerde fusion plaat met een hoge toegankelijkheidsgraad en Oosters tintje.

Prettige, toegankelijke fusionplaat. Twee prachtige spirituele composities worden ingeklemd door twee jazz-funkknallers. De vele niet-westerse(Afrikaans, Arabische en Indiase) klanken, zorgen verder voor een rijk en gelaagd klankentapijt. Heerlijke muziek!

Naast de niet-westerse klanken, jazz en funk hoor ik er ook veel krautrock a la Can in terug. Vooral ten tijde van 'soon over babaluma'. Sowieso is deze plaat ook voor rockliefhebbers een aanrader.

Dit is echt een stone cold classic. Brown rice is een aanrader voor mensen die eens willen horen wat psychedelische free jazz/fusionjazz nu net is, en nu ook geen sonische marteling willen ondergaan.