Birchville Cat Motel - Gunpowder Temple of Heaven (2008)

Campbell Kneale flikt het maar weer eens. Bijzonder mooi Birchville Cat Motel album weer. Met veel geduld ontvouwt zich een hemelse, ruim 40 minuten durende drone die een fascinerend contrast tussen sereniteit en spanning uitademt, vergelijkbaar met Charlemagne Palestine's Schlongo!!!DaLUVdrone, Eliane Radique’s Trilogie de la Mort en Rhys Chatham’s A Crimson Grail. Een album dat daarmee tevens weinig van zijn metalinvloeden - zoals bijvoorbeeld hoorbaar op Our Love Will Destroy the World - herbergt. Gunpowder Temple of Heaven is een album met een emotioneel reinigende werking. Elke gemoedstoestand wordt zorgvuldig weggespoeld door tijdloze klanken die de luisteraar bedekken onder een deken van zuivere en eeuwigdurende kalmte. Alsof je aan de voet staat van een kolossaal, eeuwenoud bouwwerk, zo enorm en imposant, dat je in al je nietigheid door zijn tijdloze en allesoverheersende aanwezigheid overmeesterd wordt met een diep gevoel van innerlijke rust.

Ik zet in op 4 sterren, maar dat gaan er na verloop van tijd hoogstwaarschijnlijk meer worden.

Afijn, twee dagen en meerdere luisterbeurten later kan ik niets anders doen dan ook die laatste ster toekennen. Gunpowder Temple of Heaven is een ijzersterk album waarvan je in het begin wellicht nog zou kunnen afvragen in hoeverre het onderscheidend genoeg is van andere werken binnen het genre, maar meerdere luisterbeurten verraden een zeldzame verfijning die van de eerste tot de laatste seconde tot in perfectie wordt uitgespeeld. Het stuk vormt een solide, onaantastbaar geheel dat in herinnering slechts uit één allesomvattende sfeer en geluid lijkt te bestaan, maar dat door aandachtig te luisteren geleidelijk de vele onderliggende, complexe details prijsgeeft. De 5 sterren zijn hier dik verdiend.

De eerste 15 minuten zitten erop en ik moet daarbij direct denken aan beoaalde dingen van Jliat. Dit is net wat geraffineerder. Bovendien is dit meer dan een en dezeflde drone, want op de achtergrond speelt zich heel wat af. Verder zegt Bob eigenlijk al genoeg.

Dit stevent wel af op een mooie 4*

Ach ja, ik raad af en toe nog wel eens iets leuks aan

Dat werd ook eens tijd ja...

Sorry dat ik de pret moet storen, maar ik heb duidelijk de benodigde graad van verfijning nog niet bereikt om dit te apprecieren. Voor mij klinkt het als een aantal instrumenten die in 1 en dezelfde noot gehouden worden gedurende een dik half uur. Ik wacht telkens op aangrijpende veranderingen in het patroon maar die komen maar niet. Ik vraag me af waarom met dit verschillende keren zou willen aanhoren voor plezier, terwijl er zoveel muziek bestaat waar wel een complex inhoudvol landscape van muziek wordt opgetrokken. Dit is erg leeg allemaal.

ohh dat klinkt erg boeiend, dit ga ik maar eens ff checken.

Heb hem nu opstaan, ga hem niet helemaal horen vandaag, want over 5 minuten lig ik op bed. Maar zo halverwege klinkt mij dit wel heel erg mooi.
Onder de langzaam steeds meer opzwellende orgeldreunen gebeurd zo verschrikkelijk veel. Geluiden lijken van alle kanten je te overwelmen. Melodieën en harmonieën vloeien uit niets op en weer weg.

Intrigerende muziek dit, drones zo als ik ze graag hoor.

Later meer natuurlijk.

Ik hoor hier toch echt ook een uitgebreid klankenlandschap. De overgangen tussen de klanken zijn echter niet als blokjes naast elkaar gezet maar alles is in elkaar verweven. Een beetje door het nummer skippen biedt steeds een heel verschillend geluid, maar juist het feit dat je dat helemaal niet actief ervaart tijdens het luisteren onderscheidt dit type albums van de standaard. Het creëert eigenlijk een heel ander soort luisterervaring, waaraan je moet wennen. Verder is de sound eerder overvol dan leeg. En mooi bovendien!

aparte ervaring dit. Een nummer wat steeds subtiele verandering biedt, maar achteraf weet ik niet eens meer wat en wanner er iets veranderd is. Alles gebeurt heel geleidelijk, maar toch is er heel veel tegelijk en mooi gelaagd. Erg fijn, als een soort trance. 4.5* maar gelijk.

Prachtig nummer dit, toegankelijker dan wat ik van BCM gewend ben, maar daarom niet minder mooi.

Rond de 25 minuten wordt het nog wel wat, maar verder een beetje slappe hap. Ben ook niet erg van de drones, dus dat verklaart wel wat. 3*, sorry Papi.