Tangerine Dream - Purple Diluvial (2008)

Dit is een erg goed album van TD smullen gewoon. 3 ijzer sterke composities die mij niet loslaten voor de liefhebbers van afwisseling.

ben benieuwd, ga hier eens achteraan! Overigens belooft de hoes niet echt veel goeds maar goed daar valt ook wel weer overheen te komen.

Waarom zou de hoes belangrijk zijn het gaat om de muziek en die is puik.

Eerste indruk, erg mooi album wat doet denken aan eind jaren zeventig, maar dan met de techniek van nu. Verpakking is niet je van het. Deze bestaat louter uit karton wat doet denken aan een cd-single, hetgeen jammer is voor de inhoud.

Mijn bericht van 31 juli 2008 stond eerst op een andere plek op deze site en is hier later toegevoegd. Daardoor heb de discussie over de hoes niet direct mee gekregen. Nu dus wel. Het gaat natuurlijk in het eerste geval om de muziek, maar de wijze waarop het verpakt is doet wel wat aan de presentatie. Zo'n hoes uit louter karton doet mij denken aan de oude lp. Hoe voorzichtig je ook was met je lp's, alleen al door de plaat uit de hoes te halen en er weer in maakte je ongemerkt krassen en dat is nu weer het geval.

Dit is dan zonde voor de mooie muziek die op dit album is te vinden. Vanaf 31 juli heeft dit album al heel wat donkere tijden bij het "aanschouwen" van de binnenzijde van de cd-speler mee gemaakt. En als ik zo op het hoesje kijk zie ik dat de muziek grotendeels is gecomponeerd door Thorsten Quaesching. Alleen de eerste track is door Edgar Froese geschreven. Niet dat daar door de muziek minder is gaan klinken, maar het is wel een feit.

Het is heerlijke muziek en na al die jaren opnieuw lange tracks om helemaal in op te gaan. Iets waardoor ik destijds ben gaan houden van de muziek van Tangerine Dream. Dit doet de matige verpakking gelijk vergeten, want met de ogen dicht zweef ik naar grote hoogten waar het goed toeven is. Mede hierdoor blijft Tangerine Dream wel de band der bands voor mij. Daarom een dikke voldoende voor de muziek.

Uitgebracht voor een spotprijs door TD namelijk 10 Euro. De uitgave valt onder de serie genaamd Cupdisc, en dat is de reden van die kartonnen verpakking. Het album is subliem en lijkt weer zoals eerder gestelt op het oudere TD werk.

Maar het kan nog goedkoper volgens mij. Doe drukwerk en cd in een plasticzakje, en laat de consument opdraaien voor een écht cd-doosje en toebehoren. Volgens mij nog goedkoper dan te werken met karton. Ondanks het voorafgaande is dit een erg lekker album.

Ben ik heerlijk bezig op de MusicMeter met deze muziek op de achtergrond. Bekruipt me ineens het gevoel van: Gerards Dream wat zit er in je cd-speler? Een blik in het lege hoesje vertelt me al snel Purple Diluvial van Tangerine Dream. Bij het zien van dit gegeven snel ik naar dit album op deze site om mijn stem rap op 5 sterren te zetten. De muziek hierop is bij nader inzien wel erg meesterlijk te noemen.

Even over de uitgave en de discussie omtrent de verpakking van dit album: zelf heb ik niet de originele versie in bezit, aangezien deze out-of-print is. Aangezien ik 'm zeker wilde hebben, dus maar gedownload via de download-link van TD's website incl. artwork.
Het artwork via het programma Paint bijgewerkt en via ander programma CoverXP in de juiste verhoudingen gezet. Vervolgens uitgeprint, netjes uitgesneden en alles netjes in een jewelcase gestopt en opgeborgen.
Voordeel: geen last van een kartonnen hoesje en de print-kwaliteit van het artwork is dusdanig degelijk dat er nauwelijks verschil is met het origineel.
Tip: misschien een idee om meteen even alle andere cupdiscs en singles op deze manier aan te passen ??
Nadeel (in dit geval voor mezelf): muziek is mp3-kwaliteit. Ach nou ja, dan zet ik m'n volumeknop toch wat harder, kan ik net zo fijn van de muziek meegenieten !

En de muziek is inderdaad waar het om gaat en deze is absoluut heel erg fijn om naar te luisteren.
Sterker nog: je hebt wel eens van die momenten dat je letterlijk uit je stoel opveert bij het beluisteren van verrassende, maar bovenal goede muziek. Bij Purple Diluvial was dat dus het geval. Simpelweg vanwege het feit dat hier gewoon hele sterke muziek op staat, waarmee TD nog altijd laat zien in staat te zijn om binnen een tsunami aan releases, erg goede muziek uit te brengen.
Het begint al met "Armageddon in the Rose Garden Part II", wat een trip 'down memory lane' is, oftewel, oude glorietijden herleven met dit nummer. Het is sowiezo al een sequencer-feest in het kwadraat, eentje om van te watertanden. Maar tegelijkertijd zit het qua sfeer en impact ongelooflijk goed in elkaar. Een heel fraaie opener.
Maar het wordt alleen maar beter, middels het titelnummer. Een verrassend mooie piano-melodie opent deze 20 minuten durende knaller om vervolgens rustig verder te ontvouwen in een knap mid-tempo stuk, waarin het thema zich verder ontwikkelt. In de 7de minuut vindt er een omslag plaats en gaat het nummer pas echt 'knallen'. De laatste sectie eindigt met een zweverig, maar overtuigend slot.
En wat blijft het niveau toch hoog, getuige afsluiter "Babylon the Great Has Fallen". Wederom een ijzersterke opening wat me in de verte doet denken aan het eerste gedeelte van "Le Combat des Épées" van TD's Jeanne D'Arc. Naarmate het nummer vordert, wordt het alleen maar nog sterker en zodra er een pompende, maar zeer effectieve beat om de hoek komt kijken en de melodielijnen alleen maar in kracht toenemen, kan ik niet anders dan concluderen dat dit erg sterk materiaal is. De gehele muzikale structuur wordt in de laatste 2 minuten zelfs nog intenser en zorgt voor nog wat extra vuurwerk tijdens de afsluitende minuten.

En zo eindigt deze tot nu toe beste cupdisc-release tot nu toe. Sterker nog, zelfs als album steekt deze toch met gemak boven vele andere TD-albums uit, cupdisc of niet.
Overigens was het geen slecht idee van Edgar Froese om Thorsten Quaeschning aan te trekken binnen de band. Man, wat schrijft deze kerel sterke nummers, getuige het feit dat hij het titelnummer en "Babylon...." op zijn conto mag schrijven.
En oh ja, een stem is misschien ook wel leuk: ach vooruit....een 4,5!! Heb ik alweer een tijdje niet meer gegeven voor een TD-album, maar deze verdient het gewoon.

Leuk geschreven CorvisChristi. En zo als je terecht opmerkt was het aantrekken van Thorsten Quaeschning een goede keuze van Edgar Froese, want deze man met moeilijke achternaam weet zelf ook met zijn project Picture Palace Music prima electronishe muziek te maken.

Alle 3 de nummers zijn nu verkrijgdaar op Booster IV.

Klopt, alleen is Purple Diluvial volgens de info die bij Booster IV zit, een nieuwe versie.
Ach, het had me wellicht wat moeite bespaard door Booster IV gewoon aan te schaffen, maar die zal er vroeg of laat toch ook wel bijkomen, vanwege alle exclusieve nieuwe nummers die erop vertegenwoordigd staan.
Heb ik ook meteen beide versies van Purple Diluvial's titelnummer in m'n bezit !

Poeh , en met dat project heeft ie ook al veel gemaakt, zie ik.... Weer wat om in te verdiepen.
Als het net zo goed is als zijn bijdrage bij TD, dan belooft het wel wat!

De re-recording wijkt niet heel veel af van het origineel, dat valt op zich wel mee.

Waarom dan een re-recording? Wat voegt het toe?