Ooberman - Hey Petrunko (2003)

Dan Popplewell is er met zijn kitschpop de laatste weken goed in geslaagd mij te veroveren en mee te nemen in zijn wonderlijke sprookjeswereld: The Magic Theatre is maar niet uit mijn systeem te bannen, Symphonika is zo lekker dramatisch meeslepend en zijn bijdrage aan Ooberon heeft er ook voor gezorgd dat ik dat bandje ben gaan waarderen.
De band waar het uiteindelijk echt om gaat is Ooberman en op Hey Petrunko slagen ze er wederom in mij bijna een uur lang in te pakken.
Vijftien nummers met soms een kitschrandje (ik hoor heel soms wat Arcade Fire), drie videos en één docu-film allemaal op een zilveren schijfje.
Zoals gezegd hoor ik er soms wat bombast van Arcade Fire in terug maar daarmee kan ik zeker niet het hele album vergeleken want de stijlen lopen behoorlijk uiteen waardoor het juist zo'n aantrekkelijk geheel vormt voor mij. Want het mag dan allemaal een allegaartje lijken; dat is het allerminst. Daarvoor is deze 'glorious pop' veel te veel een coherente aaneenschakeling van filmische songs.
Het is jammer te moeten constateren dat Ooberman het niet echt lukt om goed door te breken. Misschien dat veel mensen dit een beetje too much vinden. Het zou kunnen. In mij hebben ze in elk geval een volgeling gekregen en ik zal het zeker niet nalaten als ik ze ooit eens live kan gaan bewonderen want dat lijkt me ook wel wat.
Hey Petrunko is in elk geval een heerlijke cd waar ik de komende tijd goed mee vermaakt zal worden!
*Stuiterdestuiter* gaat ie voort............. SnakeDance...... woehoeeeee