Enslaved - Isa (2004)

Na het nogal experimentele Monumension was het definitief duidelijk dat de Frost/Eld en laat staan de Vikingligr Velidi-dagen nooit meer terug zouden keren. Op die plaat schoot Enslaved in mijn beleving iets te snel door naar haar nieuwe gedaante. Het navolgende Below The Lights klonk in dat opzicht weer iets vertrouwder. Meer metal, zeg maar.

Isa borduurt weer voort op dat karakter. Enslaved vermengt ook hier vertrouwde epische metalklanken met dromerige, ik zou haast zeggen, Floydiaanse sfeerschetsen. Het eens zo oorlogszuchtige Enslaved is veranderd in een spirtituele gids die de luisteraar door de kosmos leidt. Met Lunar Force gaat het album nogal ongemakkelijk van start. De schreeuwzang van Earl Grutle is totaal niet op zijn plaats in het zweverige metalpalet die het kader voor de rest van het nummer vormt. Het is slechts een kwestie van inkomen. Nummers als Ascension, Bounded By Allegiance en het monumentale Violet Dawning laten een veel betere synthese horen tussen de twee werelden die Enslaved samen tracht te voegen. Let vooral op het gekke doch typerende toetsenspel van Ivar Bjornsson dat hier een belangrijke rol speelt.

Wie de loopbaan van de band volgt, weet dat Ruun uit 2006 meer afgemeten klinkt en dientengevolge nog beter in balans is. Wat de band voor ogen had met RIITTIIR en Vertebrae was al veel eerder duidelijk op de albums van Mardraum tot en met Isa. Het is dan ook zonder meer interessant spul om aan de verzamelingen toe te voegen. Ook Isa is ondanks de nogal losse manier van componeren zonder meer een avontuurlijke trip die de moeite waard is.

Absoluut niet slecht, maar op dit album vind ik de algehele sound toch echt een combinatie van te klinisch en te clean om echt te intrigeren. Slechts op het instrumentale Secrets Of The Flesh komt er een portie riffwerk terug dat weer een beetje heavy genoemd kan worden. Neogenesis is gelukkig ook een erg gave track, waardoor het album toch positief afsluit, maar er waren flink wat momenten dat ik mezelf aan het afvragen was in hoeverre ik nog naar een metalalbum in plaats van een postrockplaat aan het luisteren was. Te zoekend nog en zodoende ook met een niet volledig geslaagde uitwerking. Alsnog niet slecht, maar ik vind achtergrondmuziek niet passen bij Enslaved.

Tussenstand:
1. Below The Lights
2. Blodhemn
3. Eld
4. Frost
5. Mardraum (Beyond The Within)
6. Monumension
7. Vikingligr Veldi
8. Isa

Isa en Ruun zijn de laatste blinde vlek op de Enslaved radar. De andere was Blodhemn/Mardraum/Monumension en de rest ken ik wel redelijk. Naar deze twee platen keek ik echt uit en daarom is het wel jammer dat Isa in elk geval een tegenvaller is. Het zit 'm niet per se in de nieuwe koers van Enslaved, maar vooral de aanpak ervan. Het geluid is flets en de muziek neigt qua vlakheid erg naar postrock. De sfeer in dat genre vind ik vaak wel mooi, maar ik mis altijd de climax. Er wordt nergens naar toegewerkt. Soms mag het wel een beetje voortdobberen, maar een hele plaat hou ik dat niet vol. "Maar Neogenesis dan?" Vooruit de afsluiter mag er absoluut wezen. Mooi ambitieus stuk! Het is echt het complete voorgerecht dat wat saai is. Goed genoeg om het niet vervelend te vinden, maar te eentonig om interessant te zijn. De viking en black metal elementen zijn nagenoeg spoorloos. Dat is ook wel jammer.


Tussenstand:
1. Below The Lights
2. Blodhemn
3. Eld
4. Frost
5. Mardraum
6. Vikingligr Veldi
7. Isa
8. Monumension

Black metal,dat moet toch brak klinken,het liefst als opgenomen in een badkuip?

Dat is wat de gemiddelde "true" metal fan je wilt laten geloven, want dat is de verborgen boodschap te horen wanneer je de demo tapejes achterstevoren draaide ,ons ingefluisterd zodat het gebrek aan kwaliteit of enige kennis van gitaarspel verdoezeld kon worden in eendimensionale riffs met een emmer als drumcomputer waardoor iedere puistige tiener op zijn zolderkamertje zijn haar kon sparen of met een zwarte hoodie over zijn korte scheiding in een fotoshoot, het liefst alles in zwart en wit zodat niet opviel dat mama's make up la geplunderd was voor puistjes verhullende corpse paint, vooral boos kijkend of naar de maan schreeuwend waardoor men schijnbaar cosmisch satanisch onderlegt kon lijken en aldus tot de "scene" toegevoegd mocht worden.
Dat neemt niet weg dat er ook genoeg bands zijn die goede albums hebben voortgebracht doordat ze verdomd goede gitaarvingers hebben. Mag je dat af en toe dan ook horen door middel van een kwalitatief goede productie? Jawel zeg ik.

Lang niks meer van Enslaved opgezet, want ik kan maar moeilijk wennen aan de nieuwe stijl doordat de gorgel in de stem van de zanger niet aangenaam in mijn oren ligt. Verwachtingen van een nieuwe Frost of Eld zijn al jaren vervlogen, maar dit is toch best een lekkere plaat waarbij de black metal bijgestaan wordt door die nieuwe weg die de heren zijn ingeslagen. De zang is hier ook wat beter vond ik,iets minder gegorgel, dus ik zal hem zeker nog eens vaker opzetten. En Neogenesis is idd een top nummer.
Overigens ,zingt hij nou:" Einstein !!"in dat nummer (7ste minuut) ?