MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Cap 'n Jazz - Burritos, Inspiration Point, Fork Balloon Sports, Cards in the Spokes, Automatic Biographies, Kites, Kung Fu, Trophies, Banana Peels We've Slipped on and Egg Shells We've Tippy Toed Over (1994)

mijn stem
3,70 (25)
25 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Man with Gun

  1. Little League (3:56)
  2. Oh Messy Life (2:02)
  3. Puddle Splashers (2:03)
  4. Flashpoint: Catheter (3:24)
  5. In the Clear (1:57)
  6. Yes, I Am Talking to You (2:36)
  7. Basil's Kite (2:36)
  8. Bluegrassish (1:08)
  9. Planet Shhh (2:59)
  10. The Sands Have Turned Purple (2:45)
  11. Precious (2:43)
  12. Que Suerte! (3:04)
totale tijdsduur: 31:13
zoeken in:
avatar van Norbert
4,0
Leuk bandje wat een beetje de overgang betekent tussen de 90s midwest emo scene en de screamo scene die zijn hoogtijdagen viert rond de eeuwwisseling. Ze combineren de screamo-esque screams dan ook goed met het melancholische van de midwest emo. Erg vermakelijk album.

avatar van Gajarigon
2,5
Shmap 'n Shmazz! Bij deze heb ik een gampend gat in mijn emo cultuur opgevuld door Burritos, Inspiration Point, Fork Balloon Sports, Cards in the Spokes, Automatic Biographies, Kites, Kung Fu, Trophies, Banana Peels We've Slipped on and Egg Shells We've Tippy Toed Over te beluisteren. Halfweg de jaren negentig brachten ze één album uit, en later nog één verzamelcd (Analphabetapolothology) met al hun nummers op. Onder leiding van de broers Tim en Mike Kinsella zouden ze een enorme invloed uitoefenen op latere bands als We Are Scientists en Scary Kids Scaring Kids die hun namen rechtstreeks van songtitles van Cap'n Jazz namen. De groepsleden zouden later zelf nog deel uitmaken van andere invloedrijke groepen zoals American Football.

Zoals Norbert al correct opmerkte maken ze een mix van de midwest emo en de meer schreeuwerige proto-emo van dit Embrace. Aangezien ik met die tweede invloed echt niets heb, had ik wat angst voor wat dit album zou bieden. En inderdaad, het is niet echt mijn ding gebleken.

Als ze de zachte mathrock geïnspireerde intro's brengen vind ik het allemaal best te pruimen, ook al is de zanger (mede door zijn jeugdige leeftijd) slecht. Maar eens het hard gaat wordt chaotisch, voornamelijk door het rommelige gitaarspel. Lekkere noise voor de ene, moeilijk door te komen lawaai voor de ander. De drummer doet nog een redelijke job met wat lijn te brengen, maar moet af en toe toch zijn meerdere erkennen in het gitaargeweld.

Gelukkig is er best wat variatie qua nummers. Zo is het rustige Precious een uitschieter, net omdat ze meer focussen op het mooie dan op het harde. Mede door de absurde teksten, de korte lengte en het hoge tempo heeft de muziek ook wat Pixies meegekregen, al is het muzikaal verder niet te vergelijken.

Niet voor de fans van American Football (tenzij ze ook wat van screamo houden). Wie van de combinatie van schreeuwen en melodieuze mathrock houdt, kan volgens mij beter terecht bij een band als Snowing.

avatar van itchy
2,5
Muzikaal best okee maar die zangert... die blijft maar de hele plaat doorwhinen

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 18:01 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 18:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.