Satyricon - Rebel Extravaganza (1999)

Wat een heerlijke complexe plaat is dit. Voor mij persoonlijk de beste plaat van satyricon. Omdat ze bezig zijn met een vernieuwing in het black metal genre. Deze CD neemt het genre mee naar een hoger platform. Luister vooral na het 10 minuten afsluiter en je begrijpt dat veel verder gaat dan black metal. …Wat een snelheid.

Inderdaad een prachtige complexe plaat. Luister nog nauwelijks naar 'metal', maar deze plaat blijf ik keer op keer briljant vinden. Een bonk aan sfeer wordt op de luisteraar afgeschoten. Satyricon is overigens een briljante live band, één grote trip.

Ook een meesterwerk vind ik, en Frost ze'n drumwerk is hier gewoon fenomenaal !

Lekker hard albumpje met keiharde nummers. Best wel leuk.

3,5

Aardig blackmetalalbum, wat anders dan de archetypische necrogrim 2-akkoordenplaat inderdaad, maar vooral Tied in Bronze Chains lijdt toch wel heel erg onder de volstrekte structuurloosheid waarmee zo'n track van de hak op de tak springt. Verder irriteren ook enkele misplaatst vrolijke zanglijntjes. Filthgrinder en Supersonic Journey en de bijbehorende interludes zijn wel weer erg sterk. 3.0*

Tja, voor mij een hoogtepunt in de metal: de kilheid, het machinale, de thematiek: erg sterk! Ook de zeer sterke - positieve en negatieve - reacties die dit album oproept pleit al sterk voor een hoge notering: het onderscheidt zich sterk van de concurrentie! En daar gaat black metal wat mij betreft over.

Ook 1 van mjin hoogtepunten vd jaren 90.
Ik herinner me dat deze plaat zo'n 10 luisterbeurten kostte om er volledig grip op te krijgen.
Bij een aantal passages lopen nog altijd de rillingen over m'n rug.

Filthgrinder \o/

Na het succes van Nemesis Divina week Satyricon al snel af van de traditionele 2nd wave black metal. Wat geëxperimenteer met industriële invloeden op m.i. mislukte eepeetjea leidde tot het machtige Rebel Extravaganza.

Enerzijds stevig geworteld in de majestueuze klanken van weleer en anderzijds ook boordevol modernere, machinale waanzin. Het werd de band door menigeen niet in dank afgenomen.

Uiteindelijk werd Satyricon succesvoller naarmate de saaiheid en soberheid aantraden in de artistieke wereld van de twee heren achter de band. Rebel Extravaganza pakken ze mij in elk geval niet af.

Iemand de remaster beluisterd?