Delays - Everything's the Rush (2008)

Het debuut vond ik erg leuk, de opvolger op zich ook wel maar die liep al heel erg snel een dikke stoflaag te vergaren en doet dat nog steeds.
De toekomst ziet er voor dit album niet erg rooskleurig uit want ik voel ook nog niet veel behoefte om straks hard naar de winkel te rennen.
Maar wie weet.... soms kunnen bandjes hard terugslaan.

Het debuut vond ik ok, de opvolger vond ik geweldig en speel ik nog steeds heel vaak. Na ook veel enthousiasme van mijnentwege over de Love Made Visible EP, kijk ik enorm uit naar dit derde album van Delays!

Debuut was inderdaad érg goed, net nog even de opvolger beluisterd (en ik dacht "toch wel aardig plaatje") en toevallig zie ik nu dat er weer iets nieuws aankomt. Ben toch wel zeer benieuwd; echt slecht was 'you see colors' nou ook weer niet, ook al was Faded seaside glamour wel stukken beter vond ik.

Het debuut was zwaar ok..... en de opvolger was gewoonweg fantastisch.... Ben zeer benieuwd of deze 3e plaat de stijgende lijn voortzet.......

weer een heerlijk zomers plaatje vol fijne popsongs...

opener girl's on fire maakt je blij, blij, blij en dat gevoel laat je niet meer los tot het eind

Iedere eerste keer als ik een album van deze band luister, vraag ik me af of ik dit wel goed vind. Mierzoet, soms erg soft en glad.....maar ZOOO wonderschoon en catchy.
Dus ook in dit geval weer....gewoon GOED!!

Ben het 100% eens met aERodynamIC wat betreft de eerste twee albums.
Album 1 was leuk en verfrissend. Album 2 had een paar flinke uitschieters ('Valentine'), maar veel van hetzelfde helaas.

En nu dus Everything's The Rush. Tsja... het concept is definitief uitgemolken. Het klinkt ineens vrij standaard en voorspelbaar allemaal.

Wel weer een paar leuke nummers overigens, met als hoogtepunt 'Pieces'.

Een hele magere 3,0

zever

de eerste 5 songs zijn grandioos!

pop zoals pop moet zijn. goeie melodieen, een beetje mierzoet, de nodige weltschmerz en toch uplifting....

heerlijk voor een zomerse dag

Wat een prachtige plaat is dit toch van Delays.
Ik krijg van paar nummers gewoon kippevel (Hooray, One More Lie In, Keep It Simple, No Contest)
Deze album komt zeker in mijn collectie.

Was er een beetje bang voor dat het een herhaling zou worden van hun eerste 2 albums (die overgens beiden zeer goed waren) Maar dat het dan toch wel teveel het zelfde zou worden........

En dat is dus niet gebeurt...... Dit klinkt over het algemeen wat steviger dan dat ik van Delays gewend was......
Dus geen 3 op rij zech maar..... tja is natuurlijk wel weer een lekkere popplaat geworden zoals ze momenteel niet zo veel meer worden gemaakt maar met wat meer rock in vloeden nu, en die stem tja die herken je uit duizenden......

Goede derde van Delays voorlopig 4*

Weinig verandering op deze plaat ten opzichte van de voorgangers (volgens mij niet in elk geval ), maar gewoon weer lekkere vrijblijvende vrolijke popmuziek

De eerste twee albums van Delays zijn erg goed, maar bij deze leken ze geen inspiratie meer te hebben. Qua stijl is er weinig veranderd; gewoon luchtige vrolijke popmuziek. Ook de geweldige zanger is natuurlijk nog aanwezig, al is het mooie randje van zijn stem hier voor mijn gevoel minder aanwezig. Waar het echter het meest aan schort, zijn de liedjes. Waar de eerste twee albums volstonden met sterke popliedjes, zijn er hier slechts nog een paar liedjes te vinden die niet verder komen dan de benaming 'wel leuk', en zijn er verder vooral bijzonder matige composities te vinden. Hierdoor verveelt het binnen de kortste keren. Een grote misser, helaas. Mag nog niet eens in de schaduw van de eerste twee Delays-albums staan.