Tijd voor wat hymen geneuzel weer. Passarani is er eentje in het rijtje chille, sferische en klinische hymen releases. Niet direct een toevoeging die je van een BoordAppel zou verwachten. Woordje uitleg ?
Album bevalt me in ieder geval wel, en stijgt net uit boven het gemiddelde hymen werk. "EE5" is een stijlvolle opener. Duistere en mysterieuze ritmes met kille ritmische ratels. Creëert een soort van verlaten, verwaarloosde sfeer. "CNCT Point" is een cool bruggetje. Ritmisch wat harder, met enkele hogere melodietjes. Lekker eerie sfeertje. "NNØ" is de eerste echte topper. Overheerlijke wave die het gehele nummer weet te dragen. Geen verdere samples aanwezig, gewoon stilletjes door verlaten gangen sluipen, bonkend hart en haren overeind. "A-Tek" is degelijk, maar wat minder effectief. Simpel ritme, leuke waves, maar het komt niet echt samen tot een impalmend geheel. "Nul" is een dark ambient nummertje. Je bent gestopt in die "NNØ" gang en staart naar stoom die langzaam van achter een hoek komt gevlogen. Eventueel met optionele blauwe filter. "V-Tek" bouwt voort op "Nul", en pleurt er wat ritmes bij. Beetje jammer dat het niet echt helemaal naar behoren uitgewerkt is. Ritmisch weer een beetje zwak, maar qua sfeer wel lekker.
"Emir-X" is ritmisch een stuk boeiender, maar kampt dan weer met ietwat mindere melodieën. Weer een degelijke track, die net dat ietsjes meer mist. "Reut-RC" is terug een voltreffer. Lange, extreem sfeervolle intro. Schaduwen beginnen te spelen in de stoom van "Nul" en langzaam komt er wat van achter de hoek geschuifeld. Wanneer halverwege ritmische elementen in de track tevoorschijn komen, vormt zich even een contour, wat al snel terug wegtrekt in de stoom. Topper. "2099 Ø Tek" is weer wat matiger (jammer voor zo'n lange track). Ritmisch te beperkt, maar ook de waves zijn niet aanwezig genoeg. "Engine" duwt het niveau terug de hoogte in en climaxt ons horrorverhaaltje. Geen climax vol uitspattingen, wel eentje die lekker doorratelt doordrengt is met de juiste sferen. "No Hope" sluit het album mooi af. Wat leukere (abstractere) ritmes, met een coole melodie die een mooi einde lijkt aan te kondigen, al beslissen de laatste seconden er anders over. Een vervolg is zeker in de maak.
Je kan er ook een ander verhaaltje bijverzinnen als je wil. Sfeer doet me ook enorm denken aan die kille, winderige Alien planeet (de film Alien dus), en zo kan je nog wel wat verzinnen. Punt is dat dit een sterk sfeeralbum is, dat een beetje gehandicapt is door soms te banaal en steriel ritmisch gedoe. Kan de pret echter niet drukken. 4* voor deze knappe Hymen release.