My Brightest Diamond - A Thousand Shark's Teeth (2008)

Ook hier horen we de betere vrouwelijke singer-songwriters een beetje samenkomen in de vorm van My Brightest Diamond maar dan wel de wat 'zwaardere kant'.
Dit is niet een plaatje geworden dat je op elk moment zomaar even kan opzetten. Ik ben gek op donkere muziek en meestal heeft dat geen invloed op mijn gemoedstoestand. Heel opmerkelijk dat dit album dat wel heeft: ik word er een beetje somber van.
Het meeste komt behoorlijk zwaarmoedig over en misschien is het ook het stemgeluid van My Brightest Diamond die ook niet 1-2-3 te behappen is (of in mijn geval wat moeilijk te plaatsen).
Je moet er dus voor in de stemming zijn, maar wie weet hebben anderen daar minder problemen mee.
Een absoluut pluspunt op dit album vind ik de strijkersarrangementen.
Wie weet een groei-diamant

Prachtige, diepe, vreemde klassieke getinte plaat. Vooral de eerste drie nummers zijn erg goed en From the top of the world. Ik ben benieuwd of mensen die nieuwe inslag kunnen waarderen.

Beetje dezelfde sterktes en zwaktes als haar vorige album: op zich wel degelijke songs maar ik mis een beetje iets extra, een dosis variatie of een aantal hoogtepunten die dit album echt eindejaarslijstjeswaardig zou maken (collega-Sufjanleerlinge St. Vincent slaagde daar vorig jaar bv veel meer in). Dessalniettemin zeker de moeite om af en toe te beluisteren, al wordt het nooit echt spannend.

wauw wat een stem heeft deze dame. bizarre plaat eigenlijk, gekke klanken, en een heel vlak geluid. maar daar waar een vlak geluid vaak negatief is, hier is het echter juist heel passend. portishead is toch wel het eerste dat in mij opkomt bij het beluisteren hiervan, maar dan zonder psychedelische beats en klanken.

Dramatisch ingetogen mix van muziekstijlen van singer-sonwriter Shara Warden, duidelijk ginspireerd door Anthony, Davandrah Bernard. Na aantal luisterbeurten nog zeer van onder de indruk . Zeker ****

Allemachtig:
Het eerste nummer is Prachtig, Overdonderend, Schitterend, Etc, en laat je op het puntje van je stoel zitten... Maar daarna zak ik steeds verder weg in volstrekte desinteresse.... Wat ongelofelijk jammer... Maar wel een fenomenaal liedje rijker!!!!

Interessant en sterk begin van het album, met one hell of a voice, maar meer ook niet. aERO vond de strijkers een pluspunt - wel, ik ook, alleen verwacht ik van een partijtje violen dat het me meer meesleept. In de meeste nummers (apart) kan ik dan ook geen hoogtepunt aanduiden. Nu ja, ik kan niet vergelijken met de vorige releases...

heerlijke stem, slechts de enige vrouw die op mijn Ipod staat

Delicaat plaatje weer, dat met gespitste oren en handschoenen aan beluisterd dient te worden. Een stuk minder uitbunding dan Bring Me The Workhorse maar op vele momenten prachtig en dramatisch imploderend begeleid door melancholische strijkertonen. En die stem he, mijn god! Nog even de oren scherper spitsen voor een finaal oordeel. Black And Costaud en To Pluto's Moon zijn vooralsnog de favorieten.

De beste plaat van Shara. Mooie indiegitaarrock met dromerige songs en prachtigeczang.

Goed dat je deze weer eens naar boven haalt, helemaal vergeten, er begint weer iets te dagen, nog steeds goed.

Ik heb deze op lp weten te scoren. En ik was eens al mijn oude recensies aan het nalopen, of ik wel overal mijn scores had toegekend.

Wat blijkt? Geen recensies en geen scores voor My Brightest Diamond. Terwijl ik haar zo vaak heb gedraaid. Ik ben zelfs eens naar een optreden van haar geweest, maar toen was ze al richting synthpop/electropop verhuisd.