Todd Rundgren - Runt (1970)

het begin van het rund , sorry todd en dat is te horen , maar je hoort ook dat we nog met die knaap rekening gingen moeten houden

Na zijn 3 goede albums met Nazz (niet te verwarren met Alice Cooper's bandje) kwam dit solo-debuut uit.
'We gotta get you a woman' is het beste nummer hier.
Erg grappig is op het eind van deze song:

We gotta get you a woman
And when were through with you,
Well get me one too.

Het album opent heel sterk met 'Broke down and busted'.
'Who's that man', 'Once burned', 'Devil's bite' en 'I'm in the clique' zijn ook uitschieters die nog erg Nazz-achtig en bombastisch klinken.

Reeds enkele hoogvliegers, maar als geheel is dit album nog te wisselvallig om al een klassieker genoemd te worden.
Believe in Me, We Gotta Get You A Woman en The Are No Words vind ik er uitspringen.
Zijn beste werk moest nog komen, Rundgren was een rijzende ster, zeg maar.

Toch een prima debuutalbum hoor. Debuutalbum, want dat is het meer dan een Runt album. Vanaf het tweede nummer wordt het al duidelijk dat Todd zijn ei niet meer kwijt kon bij Nazz.

Alleen 'Once Burned' vind ik niet sterk, nogal slecht gezongen.

'Baby Let's Swing / The Last Thing You Said / Don't Tie My Hands' had eigenlijk best op Something/Anything kunnen staan. 'Birthday Carol' vind ik ook uitstekend.

" there are no words " gewoon 2 minuten genialiteit !!!!

Alweer een hele tijd niet meer gehoord. Ik herinner me dat het met de popsongs al wel snor zat en dat I'm In The Clique al behoorlijk uit de plaat gaat.

Maar weer eens beluisteren een dezer dagen.

Broke Down and Busted is sterk, de rest blijft wat achter.
Geen slecht album, voor een beginnertje.

Briljant debuut dat mijns inziens weinig onderdoet voor de albums hierna. 'Birthday Carol' is meeslepend tot de laatste seconde en laat alvast flarden van de toekomstige koers horen. Eerst kwam nog een opvolger (The Ballad of...) dat ingetogener en rustiger is. 'Runt' beschouw ik als een absolute groeiplaat, in tegenstelling tot 'Something/Anything'.

In 2014 is er een deluxe versie uitgebracht (Edsel) en in 2011 een 2cd versie (evenzo Edsel) samen met opvolger 'The Ballad of Todd Rundgren'. De bonustracks zijn voor zover ik weet hetzelfde, met o.a. het unieke 'Say No More', dat als hoogtepunt in het Rundgren oeuvre geldt.

Mooi bericht. Inderdaad lag in dit debuut al het hele talent van de nog jonge Rundgren besloten. In aanleg althans. De latere uitwerkingen op volgende albums vind ik toch meestal wat sterker. Birthday Carol is ongekend schoon.
Eind februari komt er een box op de markt met alle 13 albums van Rundgren op het Bearsville-label. Prijs voor de box is rond de 50 euro en dus best schappelijk. ik heb geen idee of hier restauratiewerk aan verricht is, anders zou ik pleiten voor de uitstekende 2CD-uitgaven op het Edsel-label uit 2011/12, maar die beginnen al wat lastiger verkrijgbaar te raken.

Toen ik dit album voor het eerst hoorde, was ik zeer onder de indruk. Dat moet aan het begin van de zeventiger jaren zijn geweest toen ik een oude muziekvriend tegenkwam die me op het album wees. Tegenwoordig vind ik dat het een wat onevenwichtige indruk maakt. Rundgren heeft Nazz achter zich gelaten, al zijn er nog wel sporen van die periode hoorbaar, en tegelijkertijd laat hij de aanzet horen tot dat wat we nog allemaal van hem kunnen verwachten. Er staan mooie stukken op, maar ook een aantal nummers die me niet meer zo kunnen bekoren, zoals het rammelende I'm in the Clique en het orenpijnigende There Are No Words (Rundgren is niet zo'n goede zanger, en dat wreekt zich hier). Mooiste nummer is voor mij Believe In Me, dat qua sfeer vooruitwijst naar zijn tweede album.