Erkan Oğur - Bir Ömürlük Misafir (1996)

Zo nu en dan wordt je muzikale leven nét even wat prettiger door wat toevallige ontmoetingen zoals degene die ik had met een Turkse huisgenoot die deze muziek erg hoog in het vaandel had staan. En het moet gezegd worden: hij heeft verstand van zaken wat Erkan Ogur is inmiddels één van de meest sfeervolle gitaristen die ik ken.

Op latere platen zal hij zich wat meer richten op het vertolken van Turkse traditionals maar op dit album wilt hij zich nog wel eens aan een jazzriedeltje wat de verscheidenheid erg ten goede komt.

Dit is een aanrader voor degene die zich wel eens wat meer wil verdiepen in wereldmuziek met een jazzy tintje.

Ik verhoog mijn stem in elk geval naar 5*

Hoe kom je toch steeds in aanraking met dit soort muziek? Je laatste stemmen zijn veelal op albums waar niemand anders op gestemd heeft.

In dit topic heb ik reeds uitgelegd dat ik het merendeel van de vreemdsoortige muziek waar ik naar luister vaak toevallig tegen het lijf loop.

Dat gezegd hebbende moet ik er wel bij vermelden dat ik de laatste jaren steeds meer een beroep doe op de muzieksmaak van andere mensen(op MuMe maar ook niet-internet vrienden/kennissen zoals die Turkse huisgenoot die ik hierboven al noemde) die mij zo nu en dan voorzien van bruikbare tips die ervoor zorgen dat mijn dagelijkse muziekboterham steeds beter belegd werd.

Uiteraard ben ik die mensen hiervoor zeer erkentelijk

Waarom is dit album nergens te vinden?
Zelfs in Turkije was ie niet op te sporen! Not fair! Ik ben er erg benieuwd naar, mn oom in Turkije vond dit helemaal geweldig, maar helaas duurt het nog wel even voor ik weer in Turkije ben en zijn cd kan rippen

Mor Daglar heb ik honderden keren geluisterd en vind ik geweldig mooi, maar zodra hij begint te zingen vind ik het allemaal een stuk minder. Heeft iemand tips van albums die in z'n geheel in de stijl van het openingsnummer zijn?

Juist de zang maakt dit album af. Zeer sfeervolle Oosterse klanken met een diepe emotionele lading. Liefhebbers van deze plaat kunnen hier misschien ook wat mee:

Parissa & Ensemble Dastan - Shoorideh (2003)

Dat is dan weer Perzisch/Iraans en meer traditioneel maar oh zo mooi. Parissa heeft een stem die door merg en been gaat.

Wat een gemiddelde! Ik vind het een fraai album, maar er gebeurt net te vaak weinig om het echt memorabel te vinden. Desalniettemin een bijzonder fraai album dat op bijna ieder moment past.