Von Magnet - El Sexo Sur-Realista (1987)

Plaatjes waar verschillende genres op onverantwoorde wijze met elkaar gemixt worden, hebben altijd mijn speciale aandacht gehad. Vaak is het resultaat minder dan de som der delen, maar als zo´n cocktail goed uitpakt dan heb je ook iets onvergelijkbaars. Enter Von Magnet ...

Von Magnet is een gezelschap van dansers - performers - muzikanten (in die volgorde) met een multi-nationale achtergrond en een Catalaans hart. Optreden moet voor Von Magnet altijd belangrijker geweest zijn dan het vastleggen van muziek of performance, maar deze eerste plaat El Sexo Surrealista blijft zonder de overdonderende podiumpresentatie van toen ook goed overeind. Alhoewel podiumpresentatie ... van de fysieke beperking van een podium trokken ze zich niet zoveel aan, de zaal was eveneens werkterrein. La Fura Dels Baus heeft dat concept indertijd goed van ze afgekeken en daar jarenlang met een bombastische variant successen mee geboekt.

De plaat opent met Voz Imagen, een collage van geluiden waarmee de ingredienten op tafel worden gelegd maar de receptuur blijft nog even in de la. Bij Genius Never Dies wordt snel duidelijk waarmee je te maken krijgt: een soort electro-flamenco met een bronstig zingende Phil Von, de onbetwiste leider van Von Magnet. Het klinkt een beetje als The Young Gods met castagnettes. Bij het derde nummer The Magnet gaat het tempo een fors stuk omhoog, dat moet want het nummer handelt over de oudste beweging. Computador daarentegen is ondanks de titel juist vrij van electronische toevoegingen ... even chillen dus. Het titelnummer Sur-Realista is wat mij betreft het hoogtepunt van de plaat. Hier wordt de sound dramatisch aangezet met een dosis violen uit blik. Een toegevoegde vrouwenvocaal met hoge PMS-waarden maakt dit tot een onweerstaanbare track. Todo en vooral El Spirito zijn weer enigszins vergelijkbaar met het derde nummer: hard en hitsig. De afsluiter op vinyl zet de deur open voor het continent achter Spanje met een vette Arabische chant en dito beat.

Geen CD re-issue zonder ongewenste bonustracks, maar de schade valt hier mee.
'I' luz is meer nog dan voorgaande track gericht op de dansvloer, zonder dat het nummer al te veel uit de toon valt bij de rest. Overigens zul je moeite moeten doen om dit op schijf te vinden, ik heb de mijne gekocht in een Parijs' zaakje-in-wereldmuziek.

Verenigd Koninkrijk............... ik heb het toch echt een paar gecheckt wilde ik er van overtuigd zijn dat dit geen Spaans gezelschap is.
Natuurlijk is dit niet zo heel vreemd als er heel wat spaanse invloeden doorklinken op dit bijzondere album.
Dat gaat al gelijk in de openingstrack Voz Imagen van start: op een wat duister klinkend tapijt van synths horen we castagnettes, flamenco-gitaar en wat spaans gesproken flarden. Voor mij alle ingrediënten op een rij om eens even heel erg op het puntje van mijn stoel te gaan zitten. User archangel9 had het vermoeden dat ik dit misschien wel eens leuk zou kunnen vinden en met een opener als deze kan ik in elk geval al zeggen dat de interesse naar de rest groot is. Zeer groot!
Genius Never Dies is flamenco op en top. Verenigd Koninkrijk? Ik keek toch maar weer eens voor de zekerheid. Ja, Verenigd Koninkrijk. Phil Von trekt voor het eerst zijn scheur open en blijkt een stem te hebben waardoor ik even in verwarring werd gebracht, maar dat moment was snel voorbij: het is een hoop vocaal donkere dramatiek en de Depeche Mode-achtige electronica die hier doorheen gemengd wordt maakt het allemaal nog eens extra spannend. Ook de vrouwelijke spaanse vocalen mogen uiteraard niet ontbreken in dit fraaie stukje muziek.
Het gaat naadloos over in The Magnet waar ik in het intro toch weer een aardige dosis Depeche Mode terughoor. Qua zang moet ik onwillekeurig denken aan de sfeer die Rammstein soms neerzet. Nu is dat geen perfect vergelijk, maar telkens moet ik daar toch aan denken als ik dit nummer hoor.
Computador is wat puurdere flamenco, alleen kun je de zang van Phil Von daar dan weer niet onder scharen. Ik ben er niet zo heel erg dol op.
Gelukkig is Sur-Realista weer een stuk spannender. Misschien anno nu toch wel wat gedateerd klinkend, maar het is een lekkere rit in de vocale achtbaan.
Todo is wederom electro vermengd met flamenco met meer nadruk op electro. Een uiterst aparte combinatie, maar ik merk ook wel dat het op mij onderhand als een truukje begint over te komen. Spannend, en tegelijkertijd mis ik gevoelsmatig toch wat oprechtheid. Misschien toch wat te gekunsteld.
El Spirito vind ik typisch een nummer uit de donkere electro jaren '80 en dat gaat ook op voor Arabic Typography. Helemaal nieuw is het niet wat ik hier hoor, alleen zijn de spaanse invloeden opmerkelijk (op dit nummer trouwens niet echt nadrukkelijk aanwezig).
Vervolgens zijn er later bonustracks toegevoegd die in de meeste gevallen behoorlijk gejaagd klinken: ze doen me denken aan donkere holen waar de vleermuizen jongentjes en meisjes woest dansen, ver weg van de buitenwereld en geheel in hun eigen wereldje gekeerd.

Ja, ondanks de spannende combinatie en geflirt met spaanse flamenco hoor ik wel degelijk een hoop 'clichés' terug. Of misschien is dat het juiste woord wel niet: het is eerder onderdeel van een bepaald tijdsbeeld en Von Magnet heeft geprobeerd om aan de duistere kant toch wat zonnestralen toe te voegen d.m.v. de warme klanken uit Spanje. Ondanks dat blijft het allemaal erg somber en duister.

Mooie en weer zorgvuldige recensie zoals ik van je gewend bent Aero! Voor mij is dit een groep die bij een bepaalde tijd hoort, ook een bepaalde periode van mijn leven. Je hoort de nagalm van de jaren tachtig doem maar dan die van groepen als Einstürzende Neubauten, Swans e.d. Inderdaad flirten met de donkerste krochten maar dan met veel flair, gevoel voor drama en theater. Dat laatste zie je terug in de shows die ze geven.
Op mij komen ze wel degelijk oprecht over, zeker niet gekunsteld al kan ik me ook wel weer voorstellen dat die indruk gewekt wordt door die eigenaardige combi van dark electro met flamenco.