Fear of a Ruff Planet II (1997)
mijn stem
5 stemmen
Nederland
Electronic
Label: Ruffneck
-
Artcore Alliance - Flashback (1:57)
-
DJ Ruffneck - The Enemy (6:56)
-
Comababy - Soul Eater LVL 13 (5:35)
-
Artcore Alliance - The Arrival (0:07)
-
Hyperion - Voodoo Magic (4:27)
-
Mystic & Myrmidon - Pop Goes da Pistol (4:57)
-
Artcore Alliance - Enemy Territory (0:32)
-
Trickster - Express My Soul (4:20)
-
D-Spyre - Frightnight (6:32)
-
Artcore Alliance - The Morning After... (0:16)
-
Nosferatu - Karma (4:08)
-
Comababy - Rave Racer (5:33)
-
Artcore Alliance - Intruder Alert (0:08)
-
Undercover Anarchist - Pull tha Trigger (4:41)
-
Syphax - The Signal (4:47)
-
Artcore Alliance - Mutation by Form (0:14)
-
Knightvision - Mindwar (5:33)
-
Artcore Alliance - Last Rites... (0:14)
-
DJ Ruffneck - So Bright (6:43)
-
Artcore Alliance - The Apocalypse... Or Is It (0:19)
-
Artcore Alliance - Farewell Ruffia (2:22)
0
geplaatst: 15 mei 2004, 18:56 uur
Eerlijk is eerlijk, ik ben nooit een grote fan geweest van heel het Ruffneck gebeuren. Ik heb het altijd wat zielloze beuk-er-maar-op-los hardcore gevonden, zonder al te veel variatie. Niet dat de nummers echt slecht zijn, maar het verdwijnt zo in de achtergrond, zonder ook maar enige impressie achter te laten.
Gelukkig brengt dit album wat meer dan een collectie nummers. Fear Of A Ruff Planet is eigenlijk een conceptalbum, dat doorheen het album een "verhaal" vertelt. Veel meer dan een alien invasion verhaaltje is het niet (makkelijk af te leiden uit de korte Artcore Alliance intermezzos), maar het plaatst het album wel in een gepaste context, en maakt er een slick geheel van. Al zou ik er niet veel meer dan 2.5*, misschien een nauwe 3* aan kwijtgekund hebben, ware het niet voor de intro en outro van de CD. "Flashback" is een, zeker voor die tijd, lekker experimenteel nummertje. 90 seconden voicesample geklooi op een cool pianotunetje en stevige breaks. "Farewell Ruffia" is de perfecte afsluiter. Ietwat gothische ambient, lekkere waves, engelachtige voicesample en wat moeilijk definieerbare achtergrond geluiden. Zeer oncharacteristiek, maar uiterst passend.
De rest is een beetje de standaard Ruffneck sound, met enkel Comababy die er voor mij een beetje uitschiet. Artiest die zelfs toen al een beetje met wat industriële invloeden durfde flirten (al was het dan heel beperkt). Verder veel gestamp en gebonk dat vooral wat karakter en individualiteit mist. Maar dus toch 3.5*, omdat de intro en outro echt uitstekend zijn, en het album als geheel wel werkt, veel beter dan de tracks afzonderlijk.
Gelukkig brengt dit album wat meer dan een collectie nummers. Fear Of A Ruff Planet is eigenlijk een conceptalbum, dat doorheen het album een "verhaal" vertelt. Veel meer dan een alien invasion verhaaltje is het niet (makkelijk af te leiden uit de korte Artcore Alliance intermezzos), maar het plaatst het album wel in een gepaste context, en maakt er een slick geheel van. Al zou ik er niet veel meer dan 2.5*, misschien een nauwe 3* aan kwijtgekund hebben, ware het niet voor de intro en outro van de CD. "Flashback" is een, zeker voor die tijd, lekker experimenteel nummertje. 90 seconden voicesample geklooi op een cool pianotunetje en stevige breaks. "Farewell Ruffia" is de perfecte afsluiter. Ietwat gothische ambient, lekkere waves, engelachtige voicesample en wat moeilijk definieerbare achtergrond geluiden. Zeer oncharacteristiek, maar uiterst passend.
De rest is een beetje de standaard Ruffneck sound, met enkel Comababy die er voor mij een beetje uitschiet. Artiest die zelfs toen al een beetje met wat industriële invloeden durfde flirten (al was het dan heel beperkt). Verder veel gestamp en gebonk dat vooral wat karakter en individualiteit mist. Maar dus toch 3.5*, omdat de intro en outro echt uitstekend zijn, en het album als geheel wel werkt, veel beter dan de tracks afzonderlijk.
* denotes required fields.
* denotes required fields.