Sly and The Family Stone - Fresh (1973)

Een groots meesterwerk.

nasty funky, en sly stone heeft echt een vette stem. frantic krijsgeluiden er tussendoor! alleen nummer 9 en 10 skip ik liever:s

Wat een vette stijl heeft dit album ook. Loom, catchy, scherp ook wel (in de teksten). Jammergenoeg de laatste keer dat Sly écht vlamde.

Als groot liefhebber van deze artiest en dito muziek-genre vind ik deze plaat toch duidelijk minder dan bijvoorbeeld Stand! en Dance to the Music.....

Dan noem je me ook twee monsters van platen op! (in de goede zin van het woord ) Deze is wat minder ''in your face'' als die 2, maar dat vind ik dan juist erg lekker.

Inderdaad een wat subtieler album voor Sly's begrippen. Maar evengoed heerlijk funkend en groovend weird. Mijn favo is There's a Riot.... maar deze is zeker ook erg fijn.

Met name de eerste 4, 5 nummers zijn buitencategorie. Of, iets genuanceerder: ongeëvenaard. Daarna krabbelt 't wat richting de oppervlakte die ''Pop'' heet, maar het blijft ziek, man. En dan op t laatste nog Babies Makin' Babies . Sly Stone

Heerlijke plaat.
Sterke stemmen hoor ik voorbij komen, echt een van de beste uit het funk/soul genre. Lekker uptempo, en kort waardoor deze plaat niet snel gaat vervelen. Favo's: If You Want Me to Stay en Que Sera, Sera (Whatever Will Be, Will Be). Net 4.5* voor deze geweldige plaat.

Op een van de eerste cd-uitgaves hebben ze trouwens (per ongeluk?) een andere mastertape gebruikt dan voor de lp, waardoor er ineens allerlei alternatieve versies en mixes op staan.

In ieder geval een fijn plaatje, lekker gortdroog opgenomen, en de laatste echt goede Sly & the Family Stone-plaat

Ik heb de comeback van S&TFS twee jaar geleden op North Sea Jazz gezien, maar dat was echt een treurige bedoeling.

Heb zelf de remaster uit 2007, daar staan ook wat alternatieve versies op. Zullen dat dezelfde zijn? Zit een duidelijk verschil in kwaliteit tussen die versies vind ik. Volgens mij heb ik het oorpsronkelijke origineel van deze plaat nog nooit gehoord...

Waarvoor ik hier kwam: Verwonder me altijd over het bas-geluid hier, zo lekker.. Terwijl Larry Graham de band al had verlaten toen.

Ik vind deze toch wel een heel stuk minder dan "Stand!" of "There's A Riot Goin' On", maar dat zijn dan ook twee meesterlijke albums. Onbegrijpelijk dat "Fresh" het enige Sly album in de Oor Album Top 100 is. Wat een slechte lijst trouwens.

Ik vindt dit wel de beste Sly & The Family Stone plaat denk ik.
Andere platen zijn overheerst door funk, maar hier hoor je erg duidelijk dat er meer aandacht in de soul is gesopt.

Dat is nou net het punt. Ze waren een FUNK band en bakte er vrij weinig van deze periode.

Er wordt ook gezegd door oude band leden dat hun eerste 3 albums het beste zijn vanwege de super goede sound die zij hadden.

Misschien kun je dan tot de conclusie komen dat ik meer hou van de soulstijl van deze band. Overigens vind ik de overduidelijke funkplaten van Sly & The Family Stone nu wel stukken beter dan toen ik die tekst schreef.

Dit album wordt over het algemeen niet als klassieker van Sly & The Family Stone beschouwd, maar ik vind het eigenlijk best een sterk album. Vooral If You Want Me To Stay vind ik ijzersterk, maar er staan veel andere goede nummers op dit album.

Het zijn wellicht Stand! en There’s a riot goin’ on die de cultstatus hebben verworven, maar ik vind dit zelf het beste album van Sly & The Family Stone. De sociaal kritische teksten zijn hier over de gehele linie helaas niet (echt) scherp of duidelijk aanwezig (in vergelijking met het eerdere werk van hen), maar dat maakt dit album niet minder interessant. Integendeel, kwalitatief zijn de nummers inhoudelijk sterker dan ooit. Het funked nog steeds waanzinnig, maar het wordt soms zo bescheiden gehouden dat het haast een soort duister, mysterieus sfeertje krijgt. Speciale aandacht op dit album gaat uit naar de Doris Day cover Qué será, será (whatever will be, will be) die toch wel erg leuk is in deze versie, en wat mij betreft behoort tot de hoogtepunten op dit album, al valt geen enkel nummer tegen op Fresh.

Een beetje de verloren derde klassieker van Sly & The Family Stone, toch wel! Zowel inhoudelijk als muzikaal misschien wel hun warmste album. Het drumgebruik en de baslijnen gekoppeld aan Sly's orgelspel doet de muziek bijzonder compact en rechtdoorzee klinken, en gevoelig en rijk tegelijk. Hun muzikale visie stond nooit zo op punt als hier. There's a Riot Goin' On trok het al een beetje op gang, maar Fresh levert de belichaming van een uniek soort soul, een die voor de huidige generatie misschien nog wel het meest betekent... Ik zie niet zo gauw Frank Ocean, The Weeknd of Drake doen wat ze nu doen, niet enkel zonder Sly & The Family Stone, maar zelfs specifiek zonder dit album!

Sly was hier al behoorlijk gevorderd kwa drugs inname en al niet meer zo ontzettend "fresh" De foto doet anders vermoeden maar die werd genomen terwijl hij op een glasplaat lag ..........

Dit funkalbum is niet 'my cup of tea'. Ik ben al geen groot funkliefhebber en dat zal dit album niet veranderen. Het album mag dan in de jaarlijst 1973 van Oor staan (48e), van mij 2,5*

Meer groovend dan enorm funky (ingehouden funk?) Niet die extreme uitbundigheid maar muzikaal wel enorm rijk, er zijn wat laagjes af te pellen zal ik maar zeggen.

Albumopener In Time mag wel redelijk magistraal genoemd worden.