Frenzal Rhomb - A Man's Not a Camel (1999)

Pas dit cd'tje tegengekomen in een verder onbeduidend stapeltje oude albums. Een jaar of acht geleden was ik een groot liefhebber van dit bandje, en na het nog eens opgezet te hebben (met een enorme angst voor het complete verlies van mijn jeugdige onschuld) viel het me nog steeds 100% mee. Waarschijnlijk zal deze vrolijke mix van punk en pop-rock nooit meer tot mijn favoriete genre gaan behoren, maar zo en dan is het toch nog erg leuk. Een plaatje vol lekkere meezingers, puberale teksten en een naïeve, onschuldige aggressiviteit. Beste nummers zijn It's Up to You en Let's Drink a Beer.

Mijn duizendste stem: 3,5.

Het voelt voor mij allemaal wat vlak aan. Er wordt naar mijn mening in de nummers geen duidelijke feel/emotie neergezet. Echt vrolijk is het zelden (op wat beatles invloeden na, al word ik daar persoonlijk niet vrolijk van), echt boos ook niet.

Begrijpelijk dat de band later getekend is door Fat Wreck. Echter als we naar NOFX zelf kijken heb ik dat probleem ook, dat de muziek naarmate steeds vlakker werd, terwijl ze toch redelijk creatief begonnen. Maar dat is voor een ander topic, misschien kom ik daar ook nog wel op terug vandaag.