Vangelis en El Greco: blijkbaar heeft Vangelis iets onlosmakelijks met de Griekse schilder. Immers droeg hij ooit al een album op aan El Greco en voor de gelijknamige film werd niemand minder dan Vangelis gevraagd om de muziek te schrijven. En i.m.o. had niemand anders de muziek zo goed kunnen creëeren als Vangelis doet op deze soundtrack. En dan heb ik de film nog niet eens gezien!
El Greco de soundtrack is een zwaar herkenbaar Vangelis-werkje. Eentje zoals je ze van de bebaarde Griek mag verwachten: fantastische thema's, plechtig en groots uitgevoerd. Maar ook sublieme ingetogenheid, zoals alleen Vangelis het voor elkaar krijgt...om met de minste middelen een doeltreffende beladen sfeer te creëeren.
Qua karakter vind ik deze soundtrack gemakkelijker te verteren dan het andere album met dezelfde naam, ondanks dat ik de 1998-versie aardig de hemel in prijs. De eerste El Greco is een beduidend zwaarder en plechtstatiger album, bij vlagen zelfs dreigend en beklemmend. De soundtrack echter is subtieler. Dit komt voor een groot deel door de speelduur: deze is aanmerkelijk korter en ook de nummers zijn relatief kort. Ondanks dat het album zodanig in elkaar steekt, dat er eigenlijk praktisch sprake is van één grote compositie.
Over het algemeen is deze El Greco gewoon gemakkelijker te verteren.
Het knappe is daarbij, dat het voor de muziek niet uitmaakt. In niets valt bij mij aan de indruk te ontrekken, dat ondanks het licht verteerbaardere karakter van de soundtrack, de muziek er ook maar een seconde onder lijdt. En dat maakt dit album ook zo onweerstaanbaar! En ondanks het feit dat ik de eerste El Greco toch nét een paar graadjes beter vind, is ook deze soundtrack van een onbetwist top-niveau, wat in dit geval mijn gelijkwaardige score voor dit album ook aantoont!
Vangelis krijgt het sowiezo voor elkaar om met het hoofdthema (wat uitgewerkt is in Part 1 en Part 18) mij volledig op de knieën te krijgen. Met afstand één van de mooiste stukken muziek die Vangelis ooit heeft gemaakt en die met gemak het album zelf al volledig waard is. Maar ook tussendoor zitten werkelijk pareltjes van wonderschone klasse. Het lichtelijk melodramatische en meeslepende Part 12 is er ook eentje die gehoord mag worden.
Hier en daar zitten wat bewerkingen van composities die niet door Vangelis zijn gemaakt en er staat zelfs een traditioneel Grieks volkslied uit Chania, Kreta op, geniaal bewerkt door Vangelis.
De afwijkende nummers geven het album het extra beetje kleur en afwisseling mee en geeft sowiezo een behoorlijke Griekse 'feel' aan dit album.
El Greco de soundtrack is tevens een uniek album. Waarom dit album gewoon geen wereldwijde release heeft gekregen en daardoor dus redelijk moeilijk verkrijgbaar is, is mij dan ook een raadsel. Maar dat geldt helaas voor veel muziek van Vangelis. Sterker nog: er is nog aardig wat Vangelis-muziek in omloop, wat tot op de dag van vandaag nog nooit officiëel is uitgebracht. Een leuk overzicht van al dit onuitgebrachte werk is te bekijken via de website der websites over Vangelis:
The Elsewhere Vangelis site (check het rubriekje 'other music')
Gelukkig kan men met een beetje moeite wel aan deze soundtrack komen. Relatief prijzig, maar voor de echte Vangelis-fan gewoon niet te versmaden. El Greco is geweldig!