Sandy Denny - No More Sad Refrains (2000)

wat een emotie........ik ben er stil van.

Spijtig dat hier zo weinig op gestemd wordt, wat een klasse.
Maar als verzamelaar is "Who knows where the time goes" toch nog wat leuker, drie cd's met het mooiste wat ze ooit gemaakt heeft.

Inderdaad, Sandy Denny verdient veel meer aandacht want ze een van de beste Ierse folkzangeressen.

SANDY DENNY: 6th January 1947 - 21st April 1978

Sandy was born Alexandra Elene Maclean Denny in Wimbledon on 6th January 1947
For two years she worked solo, and gained quite a reputation on the British folk scene.

Dus het misverstand dat alles wat folk is altijd Iers zou zijn, moet in ieder geval als het Sandy Denny betreft maar snel uit de wereld geholpen worden.

Ah dan zit ik er helemaal naast wat dat betreft , dat neemt niet weg dat het een van de beste folkzangeressen was.

absoluut !!!

Of Sandy Denny al dan niet onvrijwillig uit de wereld is geholpen is ook nog steeds een raadsel. De officiële versie luidt dat ze overleden is nadat ze beroerte kreeg en van de trap viel, maar boze tongen beweren dat het goed mogelijk geweest kan zijn dat ze geduwd is. Zo hebben Richard & Linda Thomspon op hun album Shoot Out the Lights er zelfs een nummer over opgenomen; Did She Jump Or Was She Pushed?

Erg betreurenswaardig dat één van de iconen van de Britse folk-rock beweging al op zo'n jonge leeftijd is overleden.

Ik weet dat er in ieder geval veel jaren van zeer ernstige drankverslaving aan haar dood zijn vooraf gegaan, helaas.

Ook in 2007 blijft het een oprechte schande dat zo weinig mensen deze muziek kennen, en wat doet u uzelf tekort. Je zou er treurig van worden. Geef Sandy een kans mensen, en je hebt een vriendin voor de rest van je leven.

Tijdje geleden al, maar dit moet even:



Sorry, maar dat is de grootste onzin, waar haal je dat vandaan? Zo ontstaan broodje-aapverhalen. Door wie geduwd - de folkpuristenmafia? De CIA? James Bond?

Ik kan zeggen dat ik flink wat afweet van deze muziek en de vriendin bij wie thuis ze gevonden is ken (nou ja, beter gezegd kende, da's een tijd geleden) ik persoonlijk.
Sandy Denny, in 1978, had problemen; ze lustte wel een drankje (etc), ze kon haar nieuwe rol als moeder niet echt aan en haar huwelijk ging niet goed.
Ze is een keer van de trap gevallen, ik meen op bezoek bij haar ouders. In de weken daarna klaagde ze geregeld over hoofdpijn. In april 1978 verliet haar man Trevor Lucas haar met haar dochtertje; ze vertrokken naar Australie (waar hij vandaan kwam), Sandy was onverantwoordelijk als moeder, was zijn reden, en hij koos (tijdelijk? definitief?) voor zijn dochtertje van 1. Sandy is daarop een paar dagen "uit logeren" geweest bij die vriendin, in Londen, want het ging duidelijk niet goed met haar.
Deze vriendin was lerares en werkte die bewuste dag. Een wederzijdse bekende zou 's middags een kijkje nemen of alles OK was met Sandy. Die vond haar bewusteloos. Diagnose: hersenbloeding, waarschijnlijk broedde dat al vanwege eerder ongeluk. In coma; ze stierf na een dag of 2 meen ik. Die vriendin is altijd verteerd geweest door schuldgevoel, want de signalen dat er iets loos was waren er (hoofdpijnklachten na val) en ze heeft haar die dag alleen gelaten. Maar ja, weet dat nu.

Dat Sandy Denny geduwd zou zijn is een roddel eerste klas van het soort dat je bij de meeste bekendere vroegtijdige sterfgevallen wel ziet. Tragisch ongeluk. Geduwd? Pff.

Het nummer Did She Jump Or Was She Pushed: ook al zou het over Sandy gaan (en ik betwijfel het flink) - en dit heeft schrijver Richard Thompson ontkend, en hij zal het wel weten - je kunt het "pushed" in dit geval ook zien als het gevolg van "iets" i.p.v. "iemand". Dat ze problemen had was wel duidelijk.

On topic: mooie compilatie

Kan ik jaren later alweer, alleen maar beamen. Zorgvuldig samengesteld chronologisch overzicht van haar veel te korte loopbaan. Eén van de meest troostrijke vrouwenstemmen die ik ken.

Vorige week heb ik 'Sandy' uit 1972 aangeschaft. Al een paar keer beluisterd en dat bevalt heel goed. Ook meteen positieve reacties van de vrouw, en dat gebeurt ook niet zo vaak.

Dat vind ik eveneens haar beste solowerkstuk. De onvergetelijke bijdragen van Sandy Denny aan Fairport Convention en Fotheringay zijn je verder ook wel bekend, neem ik aan. Zoniet, dan ligt er nog veel fraais voor je in het verschiet. Daarna om de hoek verder buurten bij Richard & Linda Thompson. Zelfde taal.

kistenkuif schreef:



Moet ik allemaal nog een keer doen. Engelse folk is helemaal aan mij voorbijgegaan. Heb er dankzij een Ierse collega nota bene wel delen van gehoord. Het werk van Richard en Linda Thompson kende ik via deze collega maar wist me toen, zo'n 20 jaren geleden, niet zo te boeien. Maar, kennelijk moest ik er wat ouder voor zijn, nu valt bij een aantal artiesten het kwartje wel.

Na mijn vijftigste bleek ik in toenemende mate vatbaar voor vrouwelijk vocaal, vooral na ontwaken in de ochtenduren. Geen idee waarom. Bevalt goed.

We zitten qua leeftijd ook behoorlijk dichtbij elkaar zag ik in jouw profiel, kistenkuif. Kennelijk overkomt mij nu ongeveer hetzelfde.

Een van de meest bekende equivalentieprincipes: het is nou eenmaal goed wakker worden waarmee/met wie je ook gaat slapen: en dan is zingen te prefereren boven praten

No More Sad Refrains is ook de titel van een biografie (van Clinton Heylin) van Sandy Denny en da's niet echt een hagiografie.

Altijd gedacht dat deze cd-set een 'vervanging' is van de teruggetrokken 3 cd versie Sandy Denny - Who Knows Where the Time Goes? (1985) - daar heeft Trevor Lucas nog de hand in gehad; op zich een aardige collectie (waar ook een 1 cd-versie van bestaat), ware het niet dat groepering van songs en opzet een beetje ongelukkig is.

Ik kan mij goed vinden in alle bovenstaande recencies, ze heeft geweldige muziek gemaakt. Haar onvergetelijke stem raakt je in de ziel bij "you never wanted me", het " No end is van ongekende schoonheid en ver daarboven nog " who knows where the time goe s". Véél te jong heen gegaan. Voor mij elke avond een mooi glas wijn en Sandy als gast. Héérlijk. Verplichte kost op middelbare scholen.
Tjibbe Duursma