Gotcha! - Gotcha! Gotcha! (1993)

velen vinden dit niet veel, zelf vind ik het wel een erg leuke plaat, zal te maken hebben met vakantieherinneringen

hoedanook, hoewel het kunstje hier en daar herhaald wordt staan er enkele erg sterke tracks op:

Tell it like it is
Naked
Stronger then ajax/save the day
Bonesong
Higher

Mooie plaat.. Goed gedrumt door Martijn, de toekomstige drummer van Kane.. MTV-ling en Naked zijn mijn favorieten.. Ondergewaardeerde band, die toch wel uit goede muzikanten bestond...

nummers met kop en staart, somige pareltjes door eenvoud, andere weer complexer maar steeds lekker int gehoor, de chaos van het debuut is achterwege

enkele truukjes worden herhaalt maar mag pret niet drukken

dit is een ceedeetje dat ik telkens toch weer ff graag hoor, een paar keer per jaar, omdat er gewoon erg goeie muziek op staat, funky, gevoelig, hard en heavy, en kan wat mij betrefd op dat nivo mee met een goeie plaat van chilli peppers

Wat waren ze goed. Funkadelic coveren en overeind blijven....:
http://www.youtube.com/watch?v=nQHCG748F5s

Beste band van Nederlandse bodem.
2 geweldige albums uitgebracht, super!!!

Berichten verplaatst naar Gotcha!

Minder dan hun eerste.
Deze klinkt wel strakker, maar op hun eeste hadden ze meer een eigen geluid.
Hier hoor ik te vaak Fishbone of Lenny Kravitz in terug, en hij grooved een stuk minder.

Heb net de 2009 reissue van dit album twee keer beluisterd en ik krijg er maar geen affiniteit mee.
De cd klinkt als één lange jam. Lijkt me in een live-uitvoering geweldig, maar ik krijg er hier thuis geen vat op. Het Evert ten Napel-fragment is natuurlijk wel erg leuk, ook al beschrijft-ie een doelpunt van Ajax, en daar heb ik als inwoner van Philipstown wat minder affiniteit mee!

Wat mij betreft de spijker op zijn kop. Heb ze destijds diverse malen live gezien en het was iedere keer een feestje. De platen echter vallen, zeker na het zien van zo'n stomend optreden, echter flink tegen. Iets wat ik overigens vaker heb ervaren bij (p-)funk acts.

Ze kregen door de track Madame Butterfly ook gezeik met de managers van Kravitz.
Het nummer was voor het eerste album bedoeld en het was een eerbetoon aan Kravitz.
Door de moeilijkheden met de Managers van Kravitz, Kravitz zelf vond het allemaal wel best, staat Madame Butterfly op het tweede album.
Detail: George Clinton doet er ook op mee, net als de opener.

park, koude biertjes, Gotcha! Gotcha! Gotcha!

wat wil ene mens nog meer op zaterdag 21 mei 2011

overigens vind ik deze plaat - studioversie - behoorlijk goed overeind staan

Heerlijk album, - 'k doe 'm nooooooit weg!

Heb ik dus wel gedaan (hoop dat iemand in de Plaatboef er blij mee is geweest)

Spijt? Ja toch wel een beetje. Maar ach....

P-Funk met wat rock / hiphop crossover.
In NL samen met UDS toch wel een vreemde eend in de bijt.
Blijft een erg lekker bandje en deze CD bevalt uitstekend.

Dit is een top-plaat!
Ik ga niet zeggen ‘on-Nederlands’ goed.
(Misschien nog wel één beter dan hun debuut.)
Ik besef me nu dat sommige albums van bijna 30 jaar oud voor mij nog steeds kakelvers klinken.

1ste plaat was natuurlijk heel goed, maar ik vind deze toch beter. Ik zet hem in ieder geval meer op.
Ik hoor hier toch nog meer een eigen geluid, wat niet makkelijk is in de wereld van de P-funk.
Natuurlijk zijn er de invloeden, de cover of parafrases hier en daar,.....maar de groove en hooks zijn TOP!!!
Vanaf nu dus ook op vinyl, ....al lang op gewacht....eindelijk.