de gemiddelde tzadik liefhebber zal volgens mij wel even met zijn wenkbrauwen fronzen, maar wat een briljante plaat van oren ambarchi en z'ev. ambarchi kan wat mij betreft sowieso weinig fout doen, desalniettemin weet hij op deze plaat mbv z'ev meer te bieden dan anders.
de hele plaat heeft een industriële vibe, een gecombineerd geheel van zwaar geprocessede geluiden met fieldachtige recordings. de gehele plaat balanceert als het ware tussen deze stijlen, wat sowieso al een dynamisch geheel geeft.
de opener alef is als basis een zeurende drone die steeds voller en heftiger wordt, doch ipv vervolgens exploderend in de laatste minuten juist weer langzaam afbouwt. simpele ambient is hierbij iig echt niet de juiste kwalificatie

bet is een staaltje zeer vet gestructureerde noise, nergens harshig ofzo, maar ook zeker niet binnen de lijntjes wat mij betreft. vetste en hardste track van dit album.
gimel sluit de plaat af met zo'n 10 minuten dark ambient met een donkere drone, een stuk minimaler dan alef.
een zeer sterk staaltje verfrissing op tzadik dus.