De Colombiaanse Bloedgroep - Guerrilla Tactiek (2008)

Ze doen niet onder aan de rest van het album, maar het is wel grappig om Pete Philly in het nederlands te horen

Ik vind het echt een verschrikkelijke mix/mastering

Harde plaat! 4*

Guerila tactiek is een van de albums van vorig jaar die bij 2009 niet gehaald hebben. Juiceisdenaam gebruikt elke keer de zelfde vreemde flow en na een paar liedjes ga ik me er aan ergeren. Alleen Leve de Hype vind ik nog wel een leuk nummer.

De Colombiaanse Bloedgroep is een hiphopduo in de klassieke zin van het woord: enerzijds een producer die alle beats levert en niet rapt, anderzijds een MC voor wie precies het omgekeerde geldt. Als groep leveren ze met hun debuut Guerrilla Tactiek een degelijk, maar toch zelden sprankelend album af, waarbij de luisteraar vrijwel automatisch de twee leden onderling met elkaar vergelijkt.

Dat komt door het kwaliteitsverschil tussen Darin G en Juiceisdunaam. Eerstgenoemde heeft al jaren de reputatie van een van ’s Nederlands beste hiphopproducers, en doet die naam niets dan eer aan. Dat Juiceisdunaam een capabele rapper is, heeft hij de voorbije jaren al aangetoond bij enkele gastoptredens, maar dat hij toch niet de kracht heeft om een album te dragen, wordt al gauw duidelijk op Guerrilla Tactiek.

Maar te beginnen met het positieve aspect van de plaat: de producties. Darin G levert een veelzijdig geheel aan beats af, die niet altijd even ingewikkeld klinken, maar toch immer boeien. Het belangrijkste kenmerk is het brede aanbod aan instrumenten en geluiden, waarin naast piano en strijkers ook herhaaldelijk invloeden uit Colombia, het land waar beide heren vandaan komen, te horen zijn. Dit maakt het geheel swingend, maar bovenal klinkt het gewoon verfrissend. Darin G weet een scala aan richtingen in een imposant instrumentaal plaatje te passen. Daarnaast schept hij met zijn beats ook nog sfeer. Het beste voorbeeld hiervan is het geslaagde Jungle, waar hij ervoor zorgt dat de luisteraar zich door allerlei onheilspellende geluidseffecten spontaan in een jungle waant. Veel beter kom je het in Nederland niet tegen.

Dan naar het mindere gedeelte van Guerrilla Tactiek, in de persoon van Juiceisdunaam. Zoals al aangekaart is hij geen slechte mc, maar is hij niet in staat om zich te ontpoppen tot een rapper die in zijn eentje de klus klaart. Wat heet, al halverwege de plaat komen de raps meer routineus dan furieus over. Dat komt waarschijnlijk mede door zijn stemgeluid, dat niet hoog genoeg is om op te vallen door vitaliteit en te weinig doorleefde rauwheid bevat om zwaarmoedig over te komen. Wel moeten we hem nageven dat hij door zijn heldere articulatie geen seconde onverstaanbaar is. Helaas is dat minder fijn dan het zou moeten zijn; qua teksten heeft hij zeker talent (“fuck kleding, principes maken de man//als een schoen je niet past, gast, waarom draag je ‘m dan?” – Denk Tank) en wat te vertellen (bijvoorbeeld op de eerlijke en zelfreflectieve slottrack Wat Je Ook Zegt), maar helaas is er op Guerrilla Tactiek een overschot aan ongerichte en slappe punchlines. Bijvoorbeeld op opener CBG (Check), waar regels als “met ons kan je niet hangen, al hadden we ‘n klittenband” meer regel dan uitzondering zijn. En dan zijn er op het album ook nog tracks die niet verder komen dan ouderwetse opscheppraat. Bij een grote rapper is dat vaak geen probleem, helaas is Juice dat geenszins.

Een zo’n brag & boast-track is de clip Sta Op, een vermakelijke track die leunt op triomfantelijke blazers. De andere clip is Denk Tank, met een gastoptreden van Blaxtar en (daardoor) met serieuze zaken en gedachtes als leidraad. Het is een verademing om eens een rapper naast Juiceisdunaam te horen, en dat geeft toch aan waar de zwakte van Guerrilla Tactiek ligt. Goede momenten heeft de rapper zeker, maar uiteindelijk weet hij daarmee zijn mankementen niet te compenseren.

Dat resulteert in een vervelend optelsommetje: een matige rapper zonder fijn stemgeluid, die tekstueel niet door de mand valt, maar ook weinig zoden aan de dijk zet. Gelukkig is er dan nog Darin G, die de tracks vaak levendig houdt door de sfeer die hij creëert. Dat is de voornaamste reden, misschien naast het Nederlandstalige couplet van Pete Philly op het leuke Voel Je Me?, om Guerilla Tactiek te luisteren. Gelukkig is dat wel een goede reden.

afschuwelijkisdunaam

Als je dit dan nog enigzins goed vindt, luister dan Wat'sdenaam van Zwart licht met Juice als feature. En je zal dit album niet eens meer willen luisteren als het de enige muziek op aarde was.
Maar voor de rest gaat het opzich nog wel.
2.5*

Vond het album minder maar Logenoten, Guerilla Tactiek, Denktank en vooral Leve de Hype toch wel leuke nummers. De beats zijn in ieder geval in orde

Guerrillatactiek is wel één woord hè.