µ-Ziq - Royal Astronomy (1999)

Lekker vreemd album van Paradinas himself. Weirde orkest composities worden afgewisseld met scratchende IDM-hop en uptempo drum 'n' bass met een retro feeling.

Scaling opent met een heerlijk orkest deuntje, waarna The Hwicci Song daar nog even vrolijk mee doorgaat, maar deze keer voorzien van een stoere beat. Carpet Muncher en Burst Your Arm zijn van die lekkere drum & bass trackjes met heerlijke retro acid melodietjes erdoorheen gemixt.

Sommige tracks vallen héél erg zwaar (Mentim), maar er staat ook genoeg vrolijke stuff op op het geheel weer in balans te trekken. Zeer afwisselend, qua stijl en stemming, maar wel allemaal verzorgd en fris. Gaaf album!

Erg vrolijk en toegankelijk uitstapje van µ-Ziq. De belletjes van Scaling dompelen het album direct in een toepasselijke kerstsfeer, weer 's wat anders dan jingle all the way. The Fear en The Hwicci Song staan garant voor meer van zulke opgewekte deuntjes, terwijl het spannende Gruber's Mandolin en Scrape niet zouden misstaan als soundtrack voor een leuke Nintendogame.

Blijft een sterk varierend album verder. Van de wat meer donkere tracks is 56 absoluut het sterkst, met een synth die even aan Vangelis' naargeestige Blade Runner soundtrack doet denken. Mentim is daarentegen weer vrij akelig en naar, staat in absurd contrast met het merendeel van de vrolijke dingen hier.

Qua dnb trackjes steelt Burst Your Arm de show. Lekker tempo, cool melodietje en vrij eentonig, maar dat maakt voor de dansvloer weinig uit. Goodbye, Goodbye is een móóie afsluiter. Sfeervol en wazig zanglijntje aangevuld met wat getik en een prachtige melodie.

Ook ik zeg: gaaf album!

Dit album was me ten sterkste afgeraden door tovenaar (mag ik toch wel zeggen ? ), maar ook hier weer weet µ-Ziq mij (af en toe) te verrassen. Al moet het gezegd, In Pine Effect vind ik toch een heel stuk beter.

"Scaling" vind ik in ieder geval een zeer leuk openertje. Leuke strings, geinig melodietje en een lekkere sfeer. Weinig IDM of andere invloeden te herkennen (buiten enkele weirde melodische samples dan), maar wel zeer aangenaam. De intro van "The Hwicci Song" is gelijkaardig, maar al snel komen er (hip-hop achtige) beats bij. Ritmisch zeer leuk, en zoals steeds atypisch maar mooie melodieën. "Autumn Acid" is het eerste echt 'electronic' nummer op dit album (vooral ritmisch gezien dan). Echt lekkere track, met de typische µ-Ziq elementen aanwezig. "Slice" begint als "Scaling", weinig ritmische elementen, maar kantelt halverwege toch. Wat mij betreft de eerste echte topper.

Jammer genoeg dipt het album daarna. "Carpet Muncher" is de voorbode. Ritmisch wel leuk, maar qua melodieën absoluut mijn ding niet (zal wel weer te jazzy zijn). "The Motorbike Track" zit er wat mij betreft volledig naast. Donker trackje, veel dnbinvloeden maar te steriel. Doet me absoluut niks, behalve wat irriteren met vervelende samples. Ook "Mentim" doet me weinig. Zware waves zorgen voor zware sferen, maar nergens wordt het echt sfeervol. Te bombastisch.

Het album schiet uit deze dip met "The Fear". Blijft een geniaal trackje (zoals ik eerder al aangaf op de EP). Makkelijk de beste track op dit album. "Gruber's Mandolin" is echter weer een slecht nummer. Met die bombastische, dramatische µ-Ziq kan ik niks. Klinkt te orchestraal (negatief). "World Of Leather" is een stukje beter, wat leukere frissere melodieën weer, alleen die voice samples zijn stevig kut. "Scrape" is een weer een echt leuk trackje. Ook orchestraal, maar een stuk positiever en vrolijker. "56" is de laatste echte dip die het album neemt, maar wel een stevige. Klinkt vreselijk deze track. Boeiende ritmes, maar melodisch niks dan ergernis. "Bust Your Arm" is een degelijk dnb track. Niet het beste in z'n genre, maar het ratelt wel lekker door, weet mooi alle stiltes te vullen en een boeiend ritme te brouwen. Het album sluit gelukkig af in schoonheid met "Goodbye, Goodbye". Lekker chill uitlopertje, waar µ-Ziq z'n mooie melodieën een laatste keer bovenhaalt, en deze afwerkt met prachtige vocals.

Ik hou het op 2.5*. Het album heeft z'n ups, maar ook wat stevige downs. Beetje alles of niets. Geen tracks die geen indruk laten, maar niet alles is even goed. Al bij al toch één van de minste µ-Ziq releases tot nu toe, al blijft het wel interessant.

Hehe ja hoor , ik had een 0,5 verwacht. Ik zat er weer eens naast.

Welaan, bedankt voor de tip, ik heb me vermaakt! Royal Astronomy is vooral als gehéél prima bevallen, beoordeling van afzonderlijke tracks zou een stuk negatiever uitpakken. Zo voelt het dus als veel soundtracks. Afwisseling is rijkelijk aanwezig, vrolijkheid en lichte melancholie in leuk evenwicht. Loungier dan verwacht, maar ik heb al begrepen dat andere µ-Ziqs wat 'agressiever' uit de hoek komen? Daar kijk ik dan graag naar uit. 't Is nog geen hoogvlieger (niet automatisch in de rotatielijst, zeg maar) maar dit smaakt zeker naar meer!

Toch wel mijn favourite track op het album, misschien juist omdat het jazzy is