The Hit Factory (1987)

Op zo'n verzameling hoort natuurlijk Kylie te staan, maar ja, dit komt uit 1987 natuurlijk...

Ik ben een groot S.A.W. fan. Dus dit album is natuurlijk SUPER!!!! Ik heb het al eens eerder gezegd. Maar hier ga ik nog een keer. Vaak wordt S.A.W. afgekraakt, maar waarom? Omdat ze geen echte drums gebruiken, maar een drumcomputer? Omdat de artiesten niet zelf hun muziek schrijven? Omdat de teksten niet politiek getint zijn? Op één of andere manier zijn deze nummers toch hele grote hits geworden. En hebben heel veel mensen dit toch goed gevonden. Miljoenen zijn er van verkocht. En waarom? Omdat het gewoon hele goede popsongs zijn. Hele sterke melodieën. Volle producties. Veel arrangementen, zorgen ervoor dat de nummers erg goed in het gehoor liggen. Ik speel zelf keyboard en kan je zeggen dat veel composities van S.A.W. moeilijker te spelen zijn dan bijvoorbeeld Coldplay of U2. Niet dat deze bands niet goed zijn hoor. Maar ik wordt altijd zo moe om S.A.W. te moeten verdedigen. Maar ik blijf het doen. Omdat ik vind dat ze het niet verdienen om afgekraakt te worden. Het is zo makkelijk om iets af te kraken. Doe het ze maar eens na. Ga maar eens achter de piano zitten en schrijf eens een aantal nummers. Zo makkelijk is het niet. En naast een goed nummer, moet je ook nog kunnen promoten, pluggen etc. En daar waren ze bij S.A.W. ook heel goed in. Op een gegeven moment zette S.A.W. gewoon op de voorkant van een single dat die door hun geproduceerd was. Dan werd er niet eens naar geluisterd, maar werd die gelijk verkocht. Dat zegt toch al genoeg. Welke andere producers zetten hun naam op de voorkant van den single van een artiest? Tegenwoordig kennen de kids helemaal niet de achtergrond van een bepaald nummer. Via itunes of mp3 worden nummers gedownload. Terwijl in de tijd dat ik muziek kocht, keek ik eerst naar de songwriters en producers en dan pas naar de artiest.
Als je een beetje positief in het leven staat, zoals ik probeer te doen, dan past deze muziek ook gewoon heel goed bij mij. Ik heb geen zin in depressieve muziek en grauwe teksten. Ik wil vrolijkheid en een positieve instelling. Deze muziek helpt daarbij. En als ik een keer 'down' ben, dan heeft S.A.W. ook een paar zeer gevoelige nummers geschreven, alleen zijn dat vaak album tracks en geen hitsingles geweest. Luister op youtube maar eens naar de volgende S.A.W. nummers. Die klinken toch een stuk volwassener. Zoals Mandy Smith met 'You're never alone'. Donna Summer met 'Breakaway', BoyKrazy met 'Who could ask for anything more', Kylie 'Tell tale signs' en het prachtige nummer van Banananarama 'Once in a lifetime'. Vijf sterren dus voor dit album.

Ik denk dat het punt bij S.A.W. onder andere is dat ze zich bezighouden met geprefabriceerde artiesten. Muziek als marketingproduct. Iets dat al sinds de jaren vijftig bestaan en ook al sinds die tijd heel gevoelig ligt. Voor velen is muziek meer dan alleen een geluid dat uit de speaker komt, maar een totaalplaatje. En daarin wil men graag selfmade artiesten die bottom-up zijn begonnen. Wanneer muziek niet uit het hart komt maar van de tekentafel van een commercieel slimme producer dan is dat voor velen een afknapper. Dat is een puur emotionele reden maar muziek heeft nu eenmaal met emotie te maken.

Nu ben ik daar zelf wat pragmatischer in. Als je mijn 0,5 lijstje zie dan zie je dat ik soms genadeloos kan zijn naar prefab artiesten. Maar als de muziek goed in elkaar zit en ook origineel is dan kan het mijn waardering ook wel krijgen.

Stock, Aitken & Waterman hebben eind jaren tachtig toch wel een zeer vernieuwende sound en invloedrijke weten neer te zetten. De harde beats en voor die tijd moderne synths zijn direct herkenbaar. En dat heeft wel een paar onmiskenbare toppers opgeleverd (Showing out, Respectable, Roadblock en Venus met name). Wel is er wat sprake van overkill aan S.A.W.-pop geweest, wat vermoedelijk ook meespeelt in de waardering.

De SAW pop heeft hoorbaar invloed gehad op de ontwikkeling van dancemuziek. Zeker de eurodance uit de 90's heeft er veel invloeden uit. Producers als Jean-Paul de Coster en Phil Wilde van 2 Unlimited spraken ook vaak hun waardering voor S.A.W.uit.

De nummers van Mike Stock kwamen toch wel echt uit zijn hart.

Voorbeelden?