Big Fun - A Pocketful of Dreams (1990)

Ik vind echt nostalgie. Leuke groep met leuke meezingers die uit de stal van Stock, Aitken & Waterman kwamen. Typisch eind jaren '80 muziek. 4/5.

Vreselijk foute muziek dit Dit moet haast wel het slechtste zijn wat door Stock, Aitken & Waterman geproduceerd is.

Zoek vooral de clip van track 2 eens op. Ik lachte me kapot toen ik hem voor het eerst zag.

Ja, die is idd hilarisch Ik heb de single zelfs op vinyl daarvan

Oh mijn God... Ik beluister Blame It On The Boogie nu op een verzamel-cd-tje (met verder hele leuke nummers). Dit is echt extreem fout, ja!

Als Stock Aitken Waterman fan, moet ik dit album goed vinden. Maar als ik dan toch een keer iets minder positief moet zijn over S.A.W. dan is het over dit album. Grotendeels ligt dit niet eens aan de nummers van S.A.W. Maar het zijn de vreselijke irritante stemmen van deze jongens (meiden). Ze zingen zo vreselijk hoog, dat het echt niet mooi klinkt. Nummers als 'Can't shake the feeling' en 'Handful of Promises' zijn eigenlijk ijzersterk, maar niet met zulke vocalen. Ik draai dit album bijna nooit. Er is een re-release uitgebracht met extra tracks, remixes etc. Dus die heb ik wel gekocht. Het beste nummer van dit album vind ik 'We're in this love forever'. Een sterk album track met mooie lyrics, melodie en productie. Natuurlijk geef ik het wel vijf sterren, omdat de S.A.W. composities instrumentaal wel hele goede hoogstandjes zijn.

Ik ken Big Fun van de Jackson 5 cover destijds enne vroeg me verder ook af waarom ik er verder nooit meer wat van zou gaan horen. Ik ben er bij toeval nog eens naar geen zoeken nadat ik eerder weer werd herinnerd aan Big Fun van Inner City. De rest van die nummers vind ik een ware verschrikking, je mag het goed vinden zolang ik het zelf niet hoef aan te horen, maar waarom zingen ze in hemelsnaam met zo'n belachelijke falsetstem? Klinkt allemaal erg gemaakt en glad, ik had nog een beetje hoop op wat vergeten synthpop, maar ik vind het eerder slecht dan fout. Die platenhoes is ook LOL