Normaal - 12 ½ Jaar (1988)

Leuke veramelaar van Normaal bij diens 12,5 jaar bestaan.
Goeie boeren rock 'n roll met een aardig carnavalstintje.
Door de jaren heen, hebben ze over het algemeen altijd wel een prima gitarist gehad.

Inderdaad een goeie verzamelaar met voor de fans ook een aantal interessante nummers omdat ze tot dan toe nog niet eerder op een album waren uitgebracht (de Hoofdman, Politiek, Kom d'r bi-j en de prachtige live versie van Oerend hard bijv.) maar alleen op single.
Tsja, de carnavalsinslag in (vooral) de singles moet je van houden natuurlijk maar ik heb me er bij Normaal nooit heel erg aan gestoord. Behalve Mama woar is mien pils dan want dat nummer kan ik echt niet meer horen!
Aan prima gitaristen inderdaad geen gebrek bij Normaal!

Heerlijke verzamelaar met èèn van de betere live uitvoering van Oerend Hard. (Status Quo achtig)
Verder met een paar nummers die nooit op een album zijn verschenen. Heb het album op LP en cd want op Spotify of andere streaming troep staat hij niet dus wees er zuinig op als je het album in bezit heb

De Telstar-jaren (dus de begintijd van de band) wordenhier wel schromelijk over het hoofd gezien, waardoor klassiekers als Alie, Ik ben moar un eenvoudige boerenlul en Ojadasawa ontbreken. Die live-versie van Oerend hard is de single die ergens in '84/'85 nog een hitje werd, als ik me niet vergis. En ja, dat is best een geslaagde versie.
Verder ligt hier de nadruk op de WEA-periode van '79 tot '88. Waarbij dan weer is gekozen voor veel relatief veel singles die de melige kant op gaan, terwijl pittiger nummers als De motocross is O.H.I.O. en Ik bun een keerl van stoahl (was dat niet ook uitsluitend een single?) helaas ontbreken. Maar per saldo is dit wel een behoorlijke afspiegeling van waar Normaal mee bezig was in genoemde periode.

Ja de Telstar jaren komen amper aan bod. Dat zal ongetwijfeld met rechten te maken hebben gehad. Vandaar ook dat deze versie van Oerend hard er wél op staat. Gelukkig maar want de studioversie steekt hier wel érg bleekjes bij af vind ik persoonlijk. En dat er nummers missen of andere die juist overbodig zijn dat is inherent aan een verzamelaar. Al met al vind ik het nog steeds een fijne verzamelaar. Juist door die singles die, zoals al eerder vermeld, tot dan toe niet op een album waren verschenen. En donders, wat is Steen, stoal en sentiment toch een fantastisch nummer. Zit tegen hardrock aan. Heerlijk!

Ik prefereer zelf de wat lompe studioversie van Oereend Hard boven deze ook niet misselijke live-uitvoering. Maar dat komt m misschien vooral omdat die versie zo noot voor noot en woord voor woord in mijn geheugen gebeiteld zit. En ik vind het nog steeds een audio-orgastisch moment wanneer die bas erin komt na dat 'ik zeg oeh' intro.

Het is duidelijk dat Arcade voor deze release uitsluitend uit de WEA-catalogus geput heeft, maar daar is op zich natuurlijk niets mis mee. Het is echt een prima release, al verkies ik uiteindelijk toch die Arcade dubbel-CD uit 1992. Die pakt ook de Telstar-hits nog mee en een paar uit de latere Mercury-era.

En inderdaad, Steen, stoal en sentiment is een onderschat, maar ijzersterk nummer in de Normaal-catalogus. Daar hoor je niet veel mensen over, maar ik vind het uiteindelijk ook een van hun betere nummers. Die zou bij mij zelfs de top-10 kunnen halen als ik een lijst met hun beste nummers zou samenstellen. In elk geval zeker top-20!

Geinig, ik heb de studioversie van Oerend hard altijd bijzonder lamlendig gevonden. Op het knullige af. Met name hoe de drums zijn opgenomen klinkt vrij bedenkelijk in mijn beleving.