Witchcraft - The Alchemist (2007)

The Alchemist is het derde album van het Zweedse collectief Witchcraft. Witchcraft bedient zich op The Alchemist met alleraardigste retrorock met een heel klein mystiek randje. Een beetje zoals Wolfmother maar dan wat netter en wat sfeervoller. Veel Black Sabbath valt er terug te horen in de basis van Witchcraft en dan doel ik met name op de vibe van hun meest hippie-achtige songs zoals Behind The Wall Of Sleep en St Vitus Dance.

Ook horen we veel Zeppelinelementen terug samen met wat meer standaard sixties rock in de stijl van Coven. Het levert een zevental leuke sfeervolle rocksongs op die hier en daar worden opgesierd met Hammondorgels, tamboerijntjes en een prachtige saxofoonsolo in Remembered.

De vocalen van Magus Pelander zijn precies zoals je mag verwachten bij dit soort muziek. Galmend en bezwerend. Vooral in het afluitende titelstuk, dat weer is opgedeeld in verschillende delen, trekt hij alles uit de kast om tijd en ruimte te doen laten vergeten.

Voor wie wel wat kan met acts als The Devil's Blood, Jex Thoth en/of Wolfmother zou
Witchcraft best wel eens een aanrader kunnen zijn.

Magnus Pelander heeft ook een solo ep uitgebracht.
Wel de moeite waard als je van folk houdt.

Het stukje over The Alchemist schrijf ik voor het gemak er maar meteen achteraan. Dit album verveelt me na al die jaren nog steeds niet. Ik heb het zo vaak gedraaid dat ik iedere noot ken, ieder woord mee kan zingen en iedere tik op de drum mee kan tappen op mijn knie. Ik zag de band optreden toen ze aan het touren waren om deze plaat te promoten en dat moment bekeerde ik me tot heavy psych, occulte rock en dit soort smeuïge blues.

Witchcraft laat een behoorlijk ander geluid horen na twee albums die vooral heavy en doomrock bevatten. Het lijkt erop dat deze Zweden en Brit deze keer een goede studio mochten betreden met een mooi budget. De geluidskwaliteit is echt behoorlijk goed. Met Hey Doctor vallen ze nog even terug in de doom (geen bezwaar hoor), maar verder is The Alchemist een opvallend frisse en zomerse plaat. Walking Between the Lines is frivool en lekker in het gehoor. Misschien wel het beste nummer dat Witchcraft ooit schreef. Ook Pelander heeft flinke progressie geboekt als zanger. Zet een willekeurig nummer op van dit album en ik geniet ervan. Dit album is echt het resultaat van een band die al enkele jaren intensief samen spelen en op elkaar ingewerkt zijn. The Alchemist is een vrij toegankelijk album. Het ligt prettig in het gehoor en ook erg speels. Het kan niet anders of Graveyard en praktisch iedere retrorockband die erna kwam, heeft goed naar dit album geluisterd. Dit is gewoon een klassieker.


Tussenstand:
1. The Alchemist
2. Firewood
3. Witchcraft

Een leuk album. Het klinkt inderdaad fijn in het gehoor. Daarnaast is het een fijne band om naar te luisteren. De zanger heeft ook een fijne aangename stem. Ik mis alleen het wauw gevoel. Leuk om af en toe eens op te zetten.