Tin Hat Trio - Memory Is an Elephant (1999)

Aardig plaatje, heb het echter na 2 a 3 nummers allemaal wel gehoord en verwacht daarna iets anders wat helaas niet komt.
Leuk idee dus maar het ontwikkeld zich niet.

Het ontwikkeld zich inderdaad niet. Ik ken Tin Hat Trio zelf van het album The Rodeo Eroded, waarvan ik vind dat het veel warmer is en misschien ook wel toegankelijker. Echter lijkt dit album dieper te gaan en moet je er meer moeite voor doen om het "uit te zitten/door te krijgen". Dus wat ik bij The Rodeo Eroded vrijwel gelijk al had, krijg ik hier pas, als ik er meer moeite voor doe. Echt goed ken ik dit album nog niet, waardoor ik nog niets kan zeggen over hoe mooi die misschien nog gaat worden.
Kortom, ik kan hier nog niet echt een oordeel aan geven.

The Scientist gaf bij de plaatsing van dit album aan dat het een plaat is 'om lekker bij weg te dromen'. Ik verwacht dan ook niet van dit album dat het zich op een spannende manier ontwikkelt. (met een 't')

Met die instelling vind ik dit album, draaiende op de achtergrond, best goed te verteren. Door de verfrissende genre-mélange vind ik het zelfs wat verder gaan dan een achtergrondplaat; vandaar 3,5*. Alleen dat stuk zang in de laatste (hidden?) track kan ik niet zo waarderen, "but that's just me, I guess".

Ik denk dat 'gezellige keuze' dit JAvdW het beste omschrijft. Weinig spanning en al helemaal geen sensatie, maar wel lekker als je ff geen zin hebt in moeilijk avantgarde-geneuzel. Laat staan spanning en sensatie. De accordeon is voor mij geen probleem aangezien ik Rowwen Hèze met de paplepel ingeslagen heb gekregen. Bovendien is dit een favoriet plaatje van me. En toch heb ik het als lastig ervaren om Memory... 2x volledig uit te zitten. Hier en daar word ik overmeesterd door een Lambada-gevoel en da's niet zo fijn

Anyway, iets meer variatie was welkom geweest, maar leuke keuze!

Zoals reeds gezegd, een fijn album dat zich (te) weinig "ontwikkeld" en dus teveel blijft hangen in een beperkte sfeer. Niettegenstaande vind ik het Tin Hat Trio een frisse formatie die hun eigen ideeën over muziek in een eerder traditionele verpakking aan de man brengen, genietbaar voor een groot publiek.
Aangenaam.

Ik vraag me af of ik wel hetzelfde album als jullie heb gehoord. Een lambada-gevoel is alleszins niet bij me opgekomen. Wel heerlijke ascociaties met warme plaatsen en gezellige momenten.
Ik vind dit een verfrissend plaatje en weer eens helemaal anders dan de standaard jazz-aanpak die de meeste andere JAVBW kenmerkt. Vraag me zelfs af of dit niet eerder onder wereldmuziek te categorizeren valt?

Ik denk wel dat je dezelfde hebt gehoord. Het klinkt inderdaad meer als 'wereldmuziek' (voor zover dat een genre is), en dat 'lambada-gevoel' kan ik ook niet echt plaatsen.

Ik vind de sfeer van het album heel pretting, weer eens iets heel anders. Aan het einde blijft er echter te weinig over; geen melodietje dat nazingt en zou met een accordeon-rijke plaat toch best mogen. Voor folk/wereld-begrippen gebeurt er dan misschien net te weinig. Kortom een makkelijke plaat zonder uitschieters. Ik zou het misschien eens live moeten horen.

gewoon een aangename plaat. Niet te moeilijk doen album.
Persoonlijk waardeer ik deze keuze voor JAVDW zeer. Weer eens wat anders; ik wordt af en toe een beetje jazzmoe door het topic, dus dan is iets afwijkends verfrissend en welkom.
Daarnaast ook wel inspirerend; bij mijn volgende beurt zal ik eens wat accordion-freejazz met effectpedalen er in knallen...

Ben benieuwd...