Sinaloa - Oceans of Islands (2008)

Even wennen aan die zanger, en dan toch volop genieten van deze plaat (die overigens volgens mij op Level Plane is uitgekomen, maar goed). Frantic, spastische emo die erg mid-90's klinkt. Nerveus en desperate, zo heb ik in tijden geen (scr)e(a)moband horen klinken. Voer voor liefhebbers van 90's emo, maar ook een Saetia, lijkt me, hoewel Sinaloa het wel wat rustiger aan doet dan laatstgenoemde band. En oppassen voor die zanger dus, denk Daryl Taberski van Snapcase zonder het grind in z'n stem. Even doorluisteren, kom je wel doorheen. Boeiende plaat. 4*

released by level plane records (US) and purepainsugar (Europe) staat er op hun website. En aangezien we hier in Europa zijn, leek me Purepainsugar wel voor de hand liggen

Ik ga deze ook eens opzoeken

Ah, ik had wel iets gelezen over distributie door PPS, maar dat was wat vaag. Makes sense, verder, natuurlijk.

Die zanger blinkt niet echt uit, maar irriteert ook niet echt. Best aardig dit, maar beslist eentje die zich bij mij niet in mijn hoofd zal gaan nestelen. Nou doen heel veel plaatjes die ik zeker erg mooi vind dat niet, maar hier kom ik niet verder dan aangenaam. Het geluid is niet erg onderscheidend. Ik vind Footprints on Floorboards denk ik iets beter. Voor deze, leuk om te luisteren, niet om te onthouden. Ik twijfel nog tussen 3 en 3,5*.

Hebben ze een nieuwe zanger dan?

Ik denk van niet, maar 't is mijn eerste Sinaloa plaat. Normaal niet echt mijn (scr)e(a)mohoekje dit, maar hij bevalt verder wel, eigenlijk.

OK, op die manier.

Leuke cd, met wringende akkoorden en redelijk complexe drums maar ook melodieus gitaarwerk. De zang is zeker apart maar doet geen afbreuk aan het totaalgeluid.
In het boekje staat bij ieder nummer naast de lyrics ook de betekenis. Dat doen niet veel bands; tof.
Als je een liefhebber van screamo/emotive hardcore bent dan kan je dit zeker proberen
4/5