Daniël Lohues - Allennig II (2008)

Mooie intieme cd van de ex zanger van Skik. De liedjes gespeeld op piano en gitaar klinken puur en authentiek. Je moet je alleen even over dat Drentse accent heenzetten maar dan heb je ook wat. Hieronder een mooie recentie van de website fileunder.nl:

"Ik ben zelf nogal een fan van liedjes. Nou heb je liedjes in alle soorten en maten, maar ik bedoel eigenlijk ambachtelijk gemaakte liedjes; op het eerste gehoor simpele liedjes, met een verhaaltje. In alle liedjes die Daniel Lohues ooit schreef zit een verhaaltje. Ik weet dat, want ik ken vrijwel alle liedjes die hij opnam uit mijn hoofd. Nou zijn er mensen die die verhaaltjes niet willen horen. Omdat de heel veel van die liedjes in het Drents gezongen zijn. En dan kunnen ze het zogenaamd niet verstaan. 'Ze' zijn de zwijnen voor wie de pareltjes op Allennig II niet bedoeld zijn. Was zijn eerste soloplaat Allennig de winter, deze tweede plaat is de lente. En lente wordt het wel als je naar Allennig II luistert. Met meestal alleen een piano of gitaar en zijn stem verhaalt Lohues met de kracht der eenvoud over zijn oma, een pastoor, de liefde die het verschil tussen wereld en planeet maakt, de Drentse horizon en natuurlijk muziek; een van de weinige dingen die ons allemaal bindt. De ene keer bijna Dylanesk ("'t Is En Blef 'n Gevecht"), de andere keer als een Ben Folds pianoliedje ("Angst Is Mar Veur Eben, Spiet Is Veut Altied") en één keer zelfs helemaal zonder woorden ("De Ganzenkoning Wul Met"). En of die liedjes door een Amsterdamse bovenwoning schallen of door een Ikea-huiskamer op een Vinex-locatie bij Zoetermeer, of je nou onder de rivieren geboren bent, of dat je wiegje aan een Drents kanaal stond; dat maakt dan allemaal niet meer uit. Die verhalen begrijp je wel. Als je maar wil."

Hier ben ik het volledig mee eens, respect voor deze Drent!

Uitverkochte zalen en niet alleen in oost en noordnederland, het gaat om de sfeer, zijn lef en als je het niet verstaat dan denk je maar dat het een soort van Amerikaans is en vervang je de weilanden van Erica voor de Mississipi delta,s.
"N grappig jong dat is ie

Ja, wederom een geweldige liedjesplaat van Daniel. Ik heb 'm een tijdje terug in de Twentse Schouwburg gezien. De zaal hing aan z'n lippen, ook als hij z'n verhalen zonder muziek (tussen de nummers door) vertelde. En dat gezwets dat mensen er niets van kunnen verstaan... Goed, als je nooit mensen in dialect hebt horen praten, dan mis je vast wel her en der een woord, maar dan nog is Daniel goed te volgen; in ieder geval komt het gevoel dan echt nog wel over... Echter, het voegt toch wel wat toe als je ieder woord verstaat Daniel is echt een voorbeeld van iemand die aantoont hoeveel er kan schuilen achter eenvoud. Soms flapt hij er gortdroge zinnen uit en moet je lachen, daarna word je al snel weer geroerd door een andere regel.

Grappig, die vergelijking hieronder met Dylan; ik had 'm zelf ook al gemaakt... 'A hard rain's gonna fall' moet wel als inspiratie hebben gediend voor 'T Is en Blef 'N Gevecht' En 'Angst Is Mar Veur Eben, Spiet Is Veur Altied' deed me trouwens direct aan Desperado van The Eagles denken...

Goed, al met al is Daniel een artiest waar we zuinig op moeten zijn...

Thematiek, sfeer en gevoel komen tijdens de mooiste momenten voor mij overeen met een Neil Young solo, en dan denk ik aan songs als Journey Through the Past.

........en al die blasé westerlingen, die het zogenaamd niet kunnen verstaan? ie kunt mie wat.....

Top CD, mijn favorieten angst is moar veur eben en verschil tussen wereld en planeet! Daniel is niet alleen op en top vakman en weet inderdaad unieke sfeer te creeeren op cd en in theater!

Binnenkort (eind maart) komt nr. 3 van dit 4-luik uit! Ben erg benieuwd.

donders mooie plaat

Kijk even door het Drentse accent heen en je hoort een prachtige CD. Daniel Lohues bewijst hier des te meer dat hij beschikt over veel songwriters talent. De 'simpele' teksten, maar o zo krachtig. Hier kunnen vele andere Nederlanders veel van leren.

iedereen heeft baat bij muziek

Mooie, ingetogen, authentieke en sfeervolle plaat. Deze ga ik vaker luisteren.

Blijkbaar is de inspiratie aan het stromen bij Lohues getuige Allennig 1 t/m IV in een tijdsbestek van 4 jaar.
Het is geen armoede troef, getuige dit Allennig II dat vol met kleine, sfeerrijke composities staat, die een puurheid over zich hebben, wat niet vaak meer te beluisteren was in de nederlandstalige muziek.
Lohues weet met zijn dialect de aandacht vast te houden, hoewel het niet mijn taaltje is en ik het ook niet altijd even mooi vind klinken.
Allennig II weet waar de mosterd te halen is en geeft daar een eigen klank aan. Zo is Dylan in zijn vroege periode terug te vinden in de folkliedjes, maar ook Bach komt ter sprake en is ook te herleiden in de nummers waar de piano naar voren komt. Het vlotte, soepele spel laat horen dat Lohues zekers niet wereldvreemd is van de fuga's van Bach. Dit geeft Allennig II buiten de folktraditie ook een Barok achtige stemming mee, wat het ook de nodige afwisseling geeft.
I.i.g prachtige liedjes volop te ontdekken als Morgen wordt het Beter..../Angst is Mar Veur Eben../Als de liefde..../Joni Mitchell die over Canada zingt.. en Baat bij Muziek, die uitnodigend zijn om mee te zingen. Toch zou het de spanning goed hebben gedaan met een paar liedjes minder te volstaan...maar goed das een luxe probleem.

Ben de laatste dagen helemaal in een Lohues stemming, n.a.v. zijn nieuwe plaat Hout Moet, die ik prachtig vind..weer eens naar de Alennig serie gegaan...wat een muzikale parels zijn het van nederlandse bodem. Het dialect is geheel eigen geworden nu en dat was eigenlijk nog het laatste drempeltje die ik nog moest nemen....gelukkig maar...zoals Lohues al aangeeft: Angst is mar veur eben....want spiet veur altied wil ik niet hebben dat ik daardoor deze pure verwennerij aan mij voorbij liet gaan. Als brabander wonende in limburg zing ik met plezier mee in het drents...Als de muziek mar blef winnen.

Op de tweede plaat uit de "Allennig" reeks laat Daniël Lohues opnieuw horen wat voor klasse apart hij is. Mooie kleine liedjes in het Drents, en uiterst mooi gespeeld. Lohues is niet alleen een meester in de taal, maar ook op de meeste snaarinstrumenten. De allereerste uit de "Allennig" reeks vind ik de beste, maar de gehele serie staat als een huis. Lohues is een troubadour die we moeten koesteren!

De tweede 'Allennig' met het bekende 'Hier kom ik weg'. Een frisse plaat met sterke nummers. Als 'Ondertussen zingt Joni over Canada' begint is het net of er een Joni Mitchell-nummer van Joni Mitchell - For the Roses (1972) begint.
'Het is en het blef 'n gevecht' heeft de sfeer van een vroeg Dylan-nummer. Lohues is niet alleen geïnspireerd door Bach blijkt maar weer.

Deze naar 5 sterren gebracht, ik bedoel; Morgen Wordt het Beter Toch, Ofniet? ,
Angst Is Mar Veur Eben, Spiet Is Veur Altied , Als de Liefde Mar Blef Winnen

Ach eigenlijk alles

Hier kom ik weg hebben we op mijn vaders begravenis gedraaid afgelopen september, mooie gelaagde tekst wel en toepasselijk op mijn vaders leven, geboren en getogen in hetzelfde dorp in Drenthe en nooit verhuisd. Krijg het er nog steeds moeilijk bij als ik het hoor.