Raw Blues (1967)

Destijds was dit album in de jaren zestig voor Nederlanders/Europeanen een introductie in de bluesmuziek, met name de combinatie van de Engelse bluesrock met de Amerikaanse blues. Een album waar ik als tiener behoorlijk aan moest wennen, met name de intensiteit. Als tiener schrok ik een beetje, om redelijk vlot de muziek te waarderen. Destijds voor velen mogelijk de eerste introductie in Peter Green: Evil Woman Blues, een heerlijke gitaar-piano blues. Toen al was de zang van Green goed. De thuisopnames van Mayall en Clapton: min of meer twee klassieke opnames. De introductie van een paar heerlijke Otis Spann nummers: het zeer vlotte "Pretty Girl Everywhere" en het zachte, troostende "My home in the dessert".

Nu vele jaren later klinkt het zo bekend. Maar laat dit album eens horen aan een tiener die nog niet zo bekend is met bluesrockmuziek. De tiener's wenkbrauwen zullen omhoog schieten! Hoe krachtig kan muziek dan zijn.