Sammael
Beetje matig plaatje. Eén nieuw nummer, twee covers en twee bewerkte nummers die oorspronkelijk van een demo komen. Uiteraard is deze EP een "tussendoortje", maar zelfs dan weet hij me niet echt te pakken. Zo is het openingsnummer te lang om constant te blijven boeien. Er zitten wel leuke stukjes in, maar het nummer lijkt vooral lang "om het lang zijn", iets waar ik nou niet echt dol op ben. Jammer, want op hun album van vorig jaar bewees Moonsorrow dat ze ook lange nummers kunnen maken die wél constant boeien.
De Metallica-cover is hier de zwakste schakel, voornamelijk vanwege de schreeuwerige vocalen die niet goed uit de verf komen. Van de sfeer van het origineel is ook niet veel terug te vinden, beetje jammer.
De twee "bewerkte" nummers zijn best aardig, maar niet echt wereldschokkend naar Moonsorrow-maatstaven. Als je echter bedenkt dat ze van oorsprong uit hun begindagen afkomstig zijn, zijn ze zeker niet slecht te noemen.
Op het laatste nummer, een cover van de band Merciless, had ik weinig aan te merken. Ik ken het origineel echter niet dus ik kan niet beoordelen in hoeverre dit een geslaagde cover is. Hopelijk geslaagder dan For Whom the Bell Tolls...
EP met leuke en minder leuke momenten, maar zoals wel vaker met dit soort tussendoortjes waarschijnlijk beter geschikt voor de echte fans. Zelf gooi ik hem op drie sterren, een krappe voldoende.