Jerry Lee Lewis - Soul My Way (1967)

Toen ik de titel van dit album voor 't eerst zag, dacht ik dat Jerry Lee de soultoer op zou gaan, en daar had ik toch mijn bedenkingen bij. De nummers op deze plaat zijn echter voornamelijk country-getint, en hebben met soul vrij weinig te maken wat mij betreft.

De bekendste nummers zijn wellicht de opener, die ooit een hit was voor Bobby Bland, en Just Dropped van de onvolprezen Mickey Newbury. De interpretaties van Lewis zijn niet spectaculair, maar wel meer dan behoorlijk. Ook Hey Baby klinkt me uiteraard bekend in de oren, maar die vind ik hier net even wat minder goed (en het nummer past ook niet echt op de plaat). Wedding Bells en Holdin' On zijn best aandoenlijk (in de goeie zin van het woord), en met He Took It Like a Man staat er zowaar een eigen compositie op, die lekker swingt.

Ondanks het feit dat deze plaat destijds bijna letterlijk voor geen meter verkocht, is het een charmant plaatje, waar Jerry Lee zijn liefde voor country laat primeren op zijn rock 'n roll-ziel. De occasionele blazers zijn overigens een leuke toevoeging.

3 sterren

Country-soul, zo zou ik dit album willen omschrijven, de drie jaren eerder opgenomen nummers buiten beschouwing gelaten dan.