Sodom - Persecution Mania (1987)

Oer-thrash uit Duitsland met de Vara's Vuurwerk klassieker Nuclear Winter als hoogtepunt.

Mooi gezegd! "Met Vara's Vuurwerk klassieker Nuclear Winter"...Ik weet nog als de dag van gister dat deze goddelijke Sodom plaat uitkwam...om nog maar te zwijgen over elke dinsdagavond destijds Vara's Vuurwerk met best wel veel Speed en Thrash. Naast de bekendere harde bands ook altijd aandacht voor underground middels de demo v/d week. Ik als scholier toentertijd was destijds 24 uur per dag bezig met.....jawel: THRASH! Het was onze muziek! Onze muziek tegen de verrotte wereld! Thrash zou toen in mijn ogen de wereld wel even veranderen. En Sodom leverde toen op haar beurt een bijdrage en verandering aan Thrashgeluid. Toen ik Persecution de eerste keer hoorde nadat ie pas was verschenen meende ik zowat dat me de diarree langs de benen liep...Tering, in één klap krijg je toch maar even te horen hoe Metal MOET klinken! Zeker met meneer Blackfire er toen bij was het Sodom-plaatje compleet; Harris Johns produceert, en het komt allemaal goed! En het kwam goed! ! ! Alle 3 afzonderlijke Sodom leden komen prachtig uit de verf in de mix! Het totaalgeluid resulteert in een een heldere maar het verplichte lugubere zwarte kolen geluid voor deze Ruhrpott Thrashband die het bijzonderder maakte waar Venom en Motörhead eigenlijk net niet verder gingen; Sodom strooide met magie! Voorzag het duistere Ruhrgebied van een sprankie hoop! Bijna werkelijk alle nummers op deze mega Thrashklassieker zijn een tempel waard! Nuclear Winter...MEGA KRAKER! Procession to Golgotha en dan naar Christ Passion...compleet een 2 luik Kunstwerk! De geweldige banger: Conjuration! En het scherpe en verslavende Bombenhagel...HEERLIJK! Zelfs de Motörhead cover: Iron Fist valt eigenlijk niet eens op in het totaalplaatje v/d plaat; Sodom maakte het zo vreselijk eigen! Samen met hun eerste langspeler: Obsessed by Cruelty behoort Persecution Mania tot mijn favoriete Sodom-platen! ! ! Daarna hebben ze wat mij betreft het nooit meer ZO mooi weten te brengen. En ook die hoes van Persecution Mania hoort zo voor altijd en eeuwig bij Sodom!

Voor Sodom betekende deze een zekere vooruitgang. Het rammelde allemaal al wat minder dan de voorganger Obsessed by Cruelty. Wat strakker gespeeld, een betere productie en memorabeler songs.

Maar dit album verscheen in 1987. In dat perspectief was er niets vernieuwends of bijzonders aan. Gewoon een van die Duitse thrash metal van dertien in een dozijn, samen met Destruction, Tankard en wat weet ik nog allemaal.

Net als van zowat alle Duitse metalbands uit die tijd bleek de houdbaarheidsdatum dichtbij de verschijningsdatum van hun plaatjes (bijna allemaal op het label Noise of Steamhammer) te liggen.

Ik vind Persecution Mania beslist geen dertien in een dozijn. Daarvoor heeft de plaat gewoon te veel magie voor. Het geluid is bijzonder en leek echt niet op andere lp's destijds. Iets wat je tegenwoordig bijna niet meer kunt zeggen, want binnen elk sub-genre Metal tegenwoordig lijkt alles verdomd veel op elkaar. Hoeveel van die Cannibal Corpsjes, Dimmu Borgir's en Hatebreed's lopen er wel niet rond op deze wereld....In de jaren '80 hadden Metalbands veel meer een eigen gezicht. Gelukkig waren er toen ook nog niet zo veel bands...en de meesten konden gelukkig spelen. Oké, Sodom was in het begin ook beslist nog geen meesterband, maar de sfeer, de simpele maar ozo doeltreffende ideeën/riffs vergoedden veel, zo niet alles! Kreator werd destijds ook per plaat beter. En zelfde gold voor Deathrow en Assassin.

Ja leuk was dat, exodus. Ik volgde die bands toen ook allemaal. Die leerden eigenlijk pas een beetje muziek spelen terwijl ze al volop albums uitbrachten. In die tijd vond ik het allemaal geweldig. Maar wanneer ik er zo op terugkijk bleven de Duiste bands toch wel erg veel achter op wat er van overzees allemaal kwam aanwaaien. Als je ziet wat Slayer, Metallica en Megadeth een jaar eerder al gemaakt hadden dan liepen ze daar toch wat verloren achteraan. Maar het hoort natuurlijk allemaal wel bij dit stukje metal-muziekgeschiedenis.

Zwart-wit gezien was destijds de Duitse Thrashscene wat harder; de Amerikaanse muzikaal wat beter.

Maar ja, dat was in de oorlog ook al zo.

Niks 13 in een dozijnband dat Sodom. Sodom is één van de meest consistente thrashbands die er bestaan. Daar waar veel andere bands zich de kop gek lieten maken door alle verschillende winden die in de jaren 90 door metalland gingen waaien, bleef Sodom stug koers houden. Bands die vasthielden aan hun wortels kregen meestal niets anders dan zware kritieken. Terugkijkend leverde Sodom platen af van constante kwaliteit. Soms een kleine uitschieter naar boven en soms naar beneden maar nooit slecht. Persecution Mania is een uitschieter naar boven. Sterker nog, het is mijn absolute Sodom favoriet. Wars van enige subtiliteit en melodie stort de band rondom Tom Angelripper de nietsvermoedende luisteraar in het smerig brute geweld van de vietnamoorlog. Het is weer eens een ander decor dan de satanstoestanden van het obscure vroege werk.
Voor 1987 begrippen komen het schuimbekkend hoge moordtempo van knallers als Nuclear Winter en het moordzuchtige titelnummer verdacht dicht tegen een blastbeat aan. Iets wat daarvoor enkel nog in de grindcore gebezigd werd. Met de cover Iron Fist wordt de sfeer iets luchtiger en hier wordt ook direct duidelijk wie Toms grote voorbeeld is. Want het past opvallend goed bij de rest van het materiaal.
Met Christ Passion levert de band nog een wat meer episch stuk aan wat het plaatje helemaal compleet maakt.
Een magnum opus van een volhardende band met een eigen gezicht. Ik kan niet anders dan vijf sterren toekennen.

De Motörhead cover is goed gedaan.
Het openingsnummer vind ik ook meteen een van de uitschieters op dit album.

Nuclear winter blijft een machtig nummer. Beste van de plaat. Die cover van Iron fist mag er wel wezen. Persecution mania is gewoon een meedogenloos bruut album.

Beste langspeler van sodom, althans de strakste en snelste. Dank u.

Dit album ook eens op cd gekocht, krijg je er meteen de ep Expurse of Sodomy bij. Zoals wel vaker met albums die ik van lp ken is het wennen aan het cd geluid. Ken verder alleen de 2cd Ten Black Years van Sodom en daar staat helaas maar weinig van de eerste Sodom lp & ep op.

Dat is dan ook niet 's bands beste periode. Als je het mij vraagt.

Ik heb de berichtgeving gelezen bij In the Sign of Evil & Obsesses by Cruelty. Ze zijn samen op een cd uitgebracht en zoals het nu lijkt nog steeds verkrijgbaar. In neem aan dat Persecution Mania & Agent Orange hun beste werkjes zijn.

Dat is aan uzelf om te beoordelen. Zelf vind ik van wel. Ofschoon ik Sodom altijd een erg consistente band heb gevonden. Ik vind daarom geen album van ze tegenvallen. Persecution Mania vind ik wel hun beste. Die is scherper en bruter dan Agent Orange. Agent Orange biedt dan weer een scala aan afwisselende melodieuze thrashnummers.

In The Sign Of Evil en Obsessed By Cruelty laten een band horen die nog niet veel kaas heeft gegeten van samenspel of puntige riffs. Wel maakt de algehele 'evil' sfeer de aanschaf van dat spul wel de moeite waard. Het is prehistorische black metal zeg maar. Wie de gekoppelde cd koopt, mist wel het nummer After The Deluge. Maar ja, of je daar nu echt wat aan mist.

Ik heb die versie, cd waarop zowel de EP als Obsessed by Cruelty staan. Het was me nog niet opgevallen eigenlijk dat After the Deluge, wat wel in de tracklijst staat, ontbrak . Hoewel het vroeger mijn favoriete nummer was. Nu ervaar ik de albums als een bak herrie. Een nummer meer of minder doet er niet echt toe. Ik ben al blij als ik het overleef tot het einde van de cd.

Vanavond nog weer geluisterd dit Sodom meesterwerk en tevens thrash klassieker: alle nummers zijn ge-wel-dig! ! ! Daarom wat mij betreft nog steeds de maximale score. En ik geloof in mijn eigen lp top 25 staat ie op nr.10! (als je je bedenkt dat ik wel aan 100 favoriete thrash lp's kan komen in een top 100'tje.) Er valt nog zo veel meer te zeggen over deze Sodom klassieker, bijv. ondanks dat ie zo goed als echt thrash is vergeleken bij het voorgaande obscure black-thrash gebeuren van Sodom, kan ik in Tom's zang op Persecution vooral in sommige nummers vergelijkingen met Bathory's Quarthon in het de stem/sfeer niet geheel onderdrukken; er blijft ergens een black sfeertje in de verte hangen...ook hierdoor is 't lugubere extreme thrash, daarom ook zo gaaf! Ondanks natuurlijk dat dit album zo veel gestructureerder, puntiger en vlijmscherper dus zo goed als THRASH is...(hallo Mr. Frank Blackfrire! Ze hadden goud in handen met deze gozer...én met producer Harris Johns!) Verder kan ik me ook bijna geen andere productie, ander geluid bij deze plaat/deze klassieker voorstellen...maar dat heb ik wel met meer platen.

Heerlijke plaat van Sodom. Gelijk krachtig openen met Nuclear Winter en je weet wat je voor je heb. Brute rauwe thrash. Het doet allemaal erg donker aan, maar dat is niet erg. De plaat bied genoeg luisterplezier. Thrash!

Ben in een Sodom bui sinds ik gisteren Marooned heb gekocht. Heb nu bestellingen geplaatst voor In the Sign of Evil / Obsessed by Cruelty, Agent Orange en vooral Mortal Way of Live, waar ze bijna het complete Persecution Mania album spelen. Ze treden van 't zomer bij mij in de buurt op. Tevens zal ik zien dat ik One Night in Bangkok kan krijgen van Marktplaats, en met dat pakket haal in mijn achterstand in en krijg ik wel genoeg van de Duitsers in huis.

Hoezo One night in Bangkok van Marktplaats halen?

Daar kan ik 'm voor een tientje kopen, bij Cosmox is het al snel het dubbele. De rest van het pakket heb ik daar wel besteld.

Tja, 'k zal de Sodom "komsnert"-agenda ook maar eens in de gaten houden...al weer paar jaartjes terug dat ik ze live gezien heb....maar ja, binnen mochten de explosies niet. Kan me van vroeger nog explosies of in iedergeval heftig vuur/steekvlammen herinneren bij Sodom buiten op een festivalletje; stel van die gewone rauwe thrashers uit Duitsland met zo'n show element àla Venom erbij maakt het extra leuk!

Ik vind dit zo'n heerlijk furieus, spontaan speedmetal album, zoals er halverwege de jaren 80 wel meer gemaakt werden. Het andere werk van Sodom spreekt me niet zo aan, maar deze vind ik te gek.

Ik vind dat basgeluid ook zo mooi, de langere tonen klinken af en toe als een misthoorn
En dat steenkolen Engels...het klinkt eigenlijk meer als Duits dan Engels, maar het past precies bij de muziek.

Stukken beter en strakker dan het debuut, dit is gewoon genadeloos gespeeld. Nog steeds rauw en donker, wat een inspiratie waren die mannen.

Persecution Mania
Obsessed by Cruelty

Lekkere Thrash plaat van de mannen. Vooral Nuclear winter , Persecution Mania en bombenhagel zijn m’n favoriet. Leerde Sodom kennen met agent oranje, daarna pas deze voorganger toen leren kennen. Kwa nummers doet hij er echt niet voor onder, alleen wel de productie. Kwaliteit golft op en neer,dat is wat jammer. Heb mij wel is laten vertellen toen der tijd dat het komt door verschillende opnamens , en dat het bij elkaar gevoegd is op deze plaat. Cover Iron fist had van mij niet gehoeven, maar zwaar storend is het nu ook weer niet.

Weer even naar boven hoor, want dit is en blijft toch een toppertje. Lekker furieus en rauw.