Scarrots - The Sound of Being Lost (2007)
mijn stem
3 stemmen
België
Rock
Label: Funtime
-
Arrows of Light (3:55)
-
Paradise Paralyse (2:33)
-
Lost in Time (2:53)
-
May Our Souls Remain in Light (3:47)
-
Burn the Pages (3:19)
-
Soma Holiday (3:24)
-
Seven Days Before My Brain Explodes (3:34)
-
So Sweet Sadness (2:36)
-
Drop the Bomb on Me (2:32)
-
I'll Travel a Million Lightyears (3:34)
-
Daydreams of Escape (3:37)
0
geplaatst: 14 juli 2008, 16:12 uur
We hebben lang moeten wachten op dit tweede album van deze Tienenaars. Ik had alvast hoge verwachtingen na Peace of sunshine die 10 bijster originele powerrockdeuntjes herbergde.
Mijn enthousiasme werd toch serieus getemperd nadat ik deze 'The sound of being lost' binnen haalde. Zanger Pieter Stockmans klinkt wat melancholischer dan voorheen (de Killers komen af en toe om de hoek kijken), wat hier en daar vloekt met de opzwepende gitaren en de hoekige melodieën. Ik had ze graag zien herpakken met een straf derde album, maar dit jaar hielden ze op te bestaan. Ondanks deze fade-out blijf ik ze toch een warm hart toedragen; ze brachten een goede versie van een genre waarin Belgische bands over het algemeen weinig kansen krijgen (zeg maar dat ze voor verscheidene media te Amerikaans klinken voor een Belgische groep) en genoten bovendien een ijzersterke live-reputatie.
Ondanks mijn 2,5* komt deze cd toch geregeld in de cd-speler te zitten. Openingsnummer Arrows of light is immers een uitzonderlijke hoogvlieger die ik eens om de paar maand móet horen om me goed te voelen. Dus dit laatste wapenfeit van de Scarrots is toch niet voor niets geweest.
Bedankt voor alles, jongens.
Mijn enthousiasme werd toch serieus getemperd nadat ik deze 'The sound of being lost' binnen haalde. Zanger Pieter Stockmans klinkt wat melancholischer dan voorheen (de Killers komen af en toe om de hoek kijken), wat hier en daar vloekt met de opzwepende gitaren en de hoekige melodieën. Ik had ze graag zien herpakken met een straf derde album, maar dit jaar hielden ze op te bestaan. Ondanks deze fade-out blijf ik ze toch een warm hart toedragen; ze brachten een goede versie van een genre waarin Belgische bands over het algemeen weinig kansen krijgen (zeg maar dat ze voor verscheidene media te Amerikaans klinken voor een Belgische groep) en genoten bovendien een ijzersterke live-reputatie.
Ondanks mijn 2,5* komt deze cd toch geregeld in de cd-speler te zitten. Openingsnummer Arrows of light is immers een uitzonderlijke hoogvlieger die ik eens om de paar maand móet horen om me goed te voelen. Dus dit laatste wapenfeit van de Scarrots is toch niet voor niets geweest.
Bedankt voor alles, jongens.
* denotes required fields.
* denotes required fields.