Tol & Tol - Sedalia (1991)

Heb een heel oud album van BZN waar lekkere rocknummers op staan en een aantal in rockjasjes-gestoken klassieke nummers. Opvallend is dat de klassieke nummers echt goed zijn gespeeld. Het is geen geklooi, maar gewoon keurig uitgewerkt met serieus klasse gitaarspel!
BZN heb ik altijd weten te waarderen, vanwege het enthousiasme, de dikwijls Iers-folkgetinte muziek, de ballades etc., maar toen ik dát hoorde begon ik me stiekum toch af te vragen of de gebroeders Tol wellicht wat meer in huis hadden.
Heb geen recht te oordelen dezerwijs, ben zelf een gitaaramateurtje eerlijk gezegd. Maar toch....toen ik dit album voor het eerst luisterde zat ik op het puntje van mijn stoel om de hoge verwachtingen. Want soms begint een nummer op een manier dat het eigenlijk een prachtig klassiekachtig stuk doet beloven. Maar dan valt het terug in wat sfeervolle deuntjes. En dat vond ik jammer. Ik krijg een kick als een artiest onverwachte wendingen in het ouvre weet te gooien (Zoals Ingwie Malmsteen bijv. die vanuit het niets met een machtig heftig mooi klassiek album op de proppen kwam). Volgens mij zit het bij de Tols er ook in, echt, maar zitten ze 'vastgeroest' aan de veilige haven van welbekende melodie.
Desniettemin: het was jammer van de hoge verwachting die ik had, maar eerlijk is eerlijk: dit is een heerlijk luchtig stukje muziek die ik zo nu en dan eens opzet op een regenachtige zondag. 3*

Die rotsformatie, daar ben ik nog geweest. Lang geleden.

M'n ouders hebben deze CD sinds ie uitkwam en draaiden hem regelmatig, ben er dus mee opgegroeid. En kan er nog altijd prima naar luisteren. Heb hem zelf op LP. Dat is dan toch weer dat fijne aan muziek, dat bepaalde nummers of albums die je als jongeling hoorde een speciaal plekje blijven innemen in je leven, en je er zo nu en dan naar teruggrijpt, en het gelijk weer allerlei herinneringen naar boven brengt. Ken geen enkel ander Tol & Tol album, maar deze mag er zeker wezen.