ZZ Top - Fandango! (1975)

Live opnames met een afschuwelijk slecht podium geluid, maar toch swingt het de pan uit. Met Thunderbird, Blue Jean Blues, Tush en Heard It On The X staan er maar liefst 4 heuze Top klassiekers op. Ik ben geen fan maar heb kicking & screaming toe moeten geven dat dit een unieke band was in de 70s.

Enkel de drie eerste tracks zijn live, de rest is studiomateriaal.
Geen verzamelaar, maar eerder onuitgegeven nummers.

Dus daarom beter op zijn plaats tussen de reguliere albums.

Blue Jeans blues... wat een stembeheersing, wat een gitaarbeheersing...

Oei oei wat een prima album hebben ze hier toch afgeleverd.
Ik kende voorheen hun albums vanaf Eliminator, maar ben nu de schade aan het inhalen.

Dit is in ieder geval vele malen beter dan El Loco en zeker dan Degüello.
Blue Jean Blues, Nasty Dogs and Funky Kings en de Backdoor medley springen er bovenuit.

Pracht nummers inderdaad, vooral Tush en Heard On The X swingen de pan uit. En het bluesy karakter van Blue Jean Blues is natuurlijk ook super. Thunderbird is ook een super nummer, en Mexican Blackbird heeft ook nog wel iets bijzonders.

Ik heb het idee dat deze na Tres Hombres en Eliminator wel eens hun beste album zou kunnen zijn, want wat een geweldige tracklist heeft dit album eigenlijk. Eigenlijk alleen maar super nummers.

Het laagst beoordeelde ZZ Top album uit de jaren 70 hier op mu.me.

Een schande natuurlijk, en beslist niet terecht want dit is beslist 1 van hun beste albums. Hooguit Tres Hombres is misschien nog beter, en misschien hun debuut ook nog.

Alleen al door de 5 klassiekers die ik hierboven genoemd heb die hierop staan al een 4* waard.

Het album is wellicht zo laag beoordeeld geweest
omdat het al die tijd onterecht tussen de live albums stond.
En daar wordt nogal gauw over gekeken.

Onterecht zeker, die eer valt absoluut Degüello uit 1979 te beurt.
Dat is het enige album dat me echt tegenviel, maar dat kan ook liggen aan het hoge niveau van de andere 70's albums van ZZ Top.

Blue jean blues!!! Wat een geweldige sound en fantastische bluesnummers dat ze toen maakten. Wat ze recent maken, is maar platte zever vergeleken met toen. En live vorig jaar op Suikerrock was het zelfs pure ergernis.

Absoluut een goed ZZ Top album. Alleen vind ik net wat hier al geschreven is het geluid
van de live nummers niet zo goed.

De studionummers zij allen redelijk tot goed.
Tush kun je altijd horen.
Je kunt hier door de live nummers, niet de volledige punten geven. Jammer!

Op de LP staan alle live nummers op kant 1.
Die vind ik weinig opzienbarend, maar kant 2 (met de studio-nummers) is 'top'!

Een mooi eerbetoon aan Elvis met Jailhouse rock. Tush is bijna van La Grange kwaliteit. De lange medley valt tegen. De rest is goed.

Wat een gaaf einde heeft deze plaat met de kleine topnummers heard it on the X en Tush. Zo zie je maar dat goede nummer niet altijd een lange speelduur hoeven te hebben . TOP !!!!!

Tush is een klassieker. Bij blues-rock jams wordt het prakties altijd gespeeld en is daarbij ( nog steeds ) een stuk leuker om te doen dan meelballen als Sweet Home Chicago ........

Ach, alleen met me gitaar Sweet Home Chicago spelen. Is toch niets mis mee. Net doen alsof ik R.L. zelf ben.

Die 3 live tracks vind ik maar knap waardeloos. Sommige stukken van Backdoor zijn wel geinig ja.
Nasty Dogs, Blue Jean, Heard It on the X en Tush zijn absolute Top krakers. Vooral het rustige Blue Jean spreekt mij zeer aan. Met erg lekker gitaar werk van Gibbons. Van de overige twee nummers ben ik ook al niet kapot. Al met al een zeer wisselvallige plaat.

Het blijft een beetje vreemde plaat van de baarden. De A kant live en de B kant studio. De logika achter dit idee ontgaat mij in ieder geval.

Werd meer gedaan in die tijd hoor, zie bijvoorbeeld Mountain's Flowers Of Evil. Savoy Brown deed het zelfs 2 x ( Blue Matter & A Step Further ).

En brak geluid of niet, Thunderbird blijft een van mijn mijn ZZ Top faves........

Op mijn Yamaha cd speler klinkt de laatst geremasterde Fandago cd eigenlijk heel prima. Bas en gitaar mooi stereo gespreidt. Lekker hard zetten. Lekker vet: Thunderbird!

Laatst toch weer de LP gedraaid. Toch mooier. Lekker de hoes op schoot. Warm, vet geluid. Kant 2: super!

Fandango! heeft een live kant en een studio kant. Die live kant opgenomen in The Warehouse in New Orleans begint goed met Thunderbird en gaat leuk door met Jailhouse Rock. De medley is echter te lang. De basis is aardig, maar het klinkt op het laatst toch een beetje als LP vulling.

De studio kant daarentegen is echt goed. Het begint uitstekend met Nasty Dogs and Funky Kings, wat wordt gevolgd door de geweldig gespeelde Blue Jean Blues. Het lekkere Heard It on the X kwam hierna niet voor niets op de live set terecht en Tush is een fantastische klassieker van ZZ Top die eigenlijk alleen hard mag worden gedraaid.

Door de matige medley kom ik niet verder dan 3,5* voor het geheel. Toch zou ik deze plaat niet willen missen, want de rest van Fandango! is goed tot geweldig. En wat een mooie binnenhoes zit er bij de LP!

En plaat waar ik en gemend gevoel bij heb. De plaat begint met 3 live registraties. Nu had voor mijnde cover van jailhouse rock sowieso niet gehoeven, en de medley is idd wat hierboven al gezegd word: te lang. Dat is leuk op en dvd of bij concert , maar op een plaat krijg je de helft van de sfeer maar mee. Daarin tegen zijn de live registraties zo slecht van kwaliteit, of ze er kilometers van afstonden, toen ze het opnamen. Dan krijg je de studio nummers, en die zijn daarin tegen fantastisch. Met tush en blue Jean blues als topfavoriet. Maar ook de rest is zeer goed te pruimen. Ik kom nu dus niet verder als en 3.5. Had gezorgd voor goede live opnamens of nog beter en paar extra studio songs en je had en uitstekende zz top plaat gehad. Zonde.

Toch wel erg fijn hoor. Er zit een flinke bak energie in, en wat is Thunderbird een fantastische opener. De medley is inderdaad wat kazig , maar de studionummers maken het meer dan goed. Tush is natuurlijk buitencategorie en ook Heard it on the X blijft je bij. 4 sterren met kans op een halfje de lucht in.